SERRÛPEL GOTAR RASTERAST PIRTÛK TEKILÎ DOSYA VIDEO

Wî jî got “qaqa!”

Zarok in hene gava zimanê wan digere ji hêkê re dibêjin hêk, lê piştî ku bi ser lingan dikevin û zimanê wan tam digere, vê carê jî ji hêkê re qaqa dibêjin. Û aha yek ji wan zarokan jî Bavê Nazê bi xwe ye. Di eslê xwe de ev qaqa Bavê Nazê ne ji niha de ye. Dema ku me li nivîsên wî ên di dema apoyitiya wî de nerî, em ê pir zelal bibînin bê çawa mirîdekî Ocalan î lewitî bû û ha ha ji qaqa dipeyivî û dinivîsand!

 Îcar her tişt li aliyekî, mirovekî tebût, jîr û zana û bi qasî ku zimandirêjahiyê bi nebûna romana kurdî re bike, hema berî hemû tiştî li xwe danayine bibe apoyî; him li xwe deyne jî bi ilmê wî nakeve. Mirovên xerabe, cahil, zimandirêj, kurtêlxwir, solalês, bêbext, hevalkuj û pivikî bi hêsanî dikarin bibin apoyî. Û bavê Nazê jî demeke dûdirêj wek ronakbîrekî tirtire apoyîtî dikir. Û niha jî di bin kurkê barzaniyan de wek profesorekî zanîngeha Dihokê derzê dide asîstanên unîversîteya Hewlêrê.

Erê, Bavê Nazêyê ku bi salan bi wî porê xwe ê sipî li def û zirneya apoyiyan xistibû û Ocalan wek kurdê herî mezin dabû ber bêvila me, gotibe ”romana kurdî tuneye”, yanî çi!

Nûçe

Şirove bike

(pêwîste)

(pêwîste)