SERRÛPEL GOTAR RASTERAST PIRTÛK TEKILÎ DOSYA VIDEO

Vê nivîsê careke din bixwîne û hinekî bihizire!

Zindana Diyarbekirê, PKK, PDK, YNK û Mehmetçîk!

Pêşî divê ez bibêjim, bi nivîsandina vê gotara xwe a dirêj û bi statistîk, min xwest ez careke din di bîra PKKê, PDKê, YNKê, ronakbîrên kurdan û temamê rêxistinên wan de bînim ku dewleta tirkan tu carî, erê tu carî bi xêr û xweşî, tiştekî ku wê kurdan bi miletî li ser lingan bihêle qebûl neke. Vê dewleta kemalîzt hîn ji serî de qîma xwe bi hemû rezalet û pîsiya dinyayê aniye ku çi dibe bila bibe, xelkê kurd jî wek lazan, çerkez, ereb, ernawîtan û ên din bi zilm û zorê, bi rêya meqaman, karmendî, karsazî, zewacê û herwekî din asîmle bike. Û bi rastî jî tirk bi wê yekê tam bi ser ketin. Ji bilî kurdan îro kesek li ber bêvila wan nemaye. Tirkên ku bi milyonan kurd jî kirin ji xwe, bûn xwediyê zir welatekî û hejmareke li dor 70ê-80ê milyon î!

Di dinyayê de tiştek ji şexsiyetê mezintir û ji bêşexsiyetê jî piçûktir, ji şexsiyetê baştir û ji bêşexsiyetê jî pîstir tunebû û tirk jî di bêşexsiyetkirina kurdan de rabûn û di wî warî de jî bi ser ketin. Mirovê bêşexsiyet bi her tiştê xerab karîbû raba û mixabin piraniya kurdan jî îro ji şexsiyeta kurd û kurdayetiyê bêrî bûne! Hema carekê ji xwe re li nav û paşnavên ronakbîr û siyasetgerên wan binerin. Kurdê ku îmana wî di kurdayetiyê de kamil bûbe nikare bi nav û paşnavê tirkî bigere, binivîse û wî nav û paşnavî li ser kitêba xwe bixe. Ev jî rengekî kurdpiçûkxistin û tirkmezinkirinê ye. Ma ne eyb e ku mirov ronakbîr û nivîskarê kurd be, li Ewrupayê bijî û bi nav û paşnavê tirkan gazî xwe bike? Kurdayetî ji nav û paşnav û zimanê kurdî dest pê dike. Ma ne xwepiçûkkirine ku mirov wek ronakbîr û siyasetgerê kurd xuya bike, li Ewrupayê bijî û ji tirkan re bi sebeba ku carcarê mirov serbest biçe Tirkiyê eskeriyê bike, yan jî eskeriya xwe bikire? Ma ji vê bêşexsiyetiyê mezintir çi heye ku mirov wek xwêniyê tirkan bi dinyayê de terqiyabe û bi tirkî semîneran, panel û civînan ji kurdan re li dar bixe? Ma ew ne bêşexsiyetiyek e mezin e ku mirov mîna hin parlamenterên DDTê bi jin û zarokên xwe re bijî û zarokên mirov jî hîn nizanibin bi kurdî? Îcar zihniyeta herî kurddijmin ew e ku mirov ronakbîr û siyasetgerê kurd be û mîna DDTyiyan di kongreyan, şahî û newrozan de bi sebeba ku tirk ” aciz nebin…” ”aciz nekin” bi tirkî dipeyivin! Ev bêşexsiyetiyek e mezin e! Aha ferqa min û we ev e! Li vê dinyaya bi xweda û şeytan ger ez tenê jî bimînim, wê nav û paşnavê min her bi kurdî be, ez ê navê xwe û ê Kurdistanê mîna Xeyrî, Kemal û Mezlûm li meqamên herî bilind û herî nizm wek ên mehkemeya mehmetçîkên îlona sala 1980î û li her derê dinyayê bi dengê herî bilind bi kar bînim û bi kurdî jî bipeyivim; daxwaziya min a pêşî û dawî dewletbûyîneke kurdî û Kurdistaneke yekgirtî be. Li vê dinyaya ku tirkan, ereb û farisan li me kirine dojeh, em kurd ne kêmî tu kesî ne. Erê, keça min pazdeh salî ye û ji gelek endamên ”Komela Nivîskarên Amedê” û apoyiyên ku hîn ”mê” û ”nêr” ji hev nas nekirine, ”vê” dikin ”wî” û ”wê” dikin ”vî”, çêhtir bi kurdî dizane bixwîne û binivîsîne û herwiha jî ji swêdî û ingilîzek e di temenê xwe de xweştir bi swêdî û ingilîziyê dizane. Gava bi kurdî dipeyive dengê wê tam ê kurdî ye; û gava bi swêdî û ingilîzî jî dipeyive mirov dibêje qey ev keçik ne kurd e. Yanî kurmanciya bav û kalên min, çapa devê keça mîna a di swêdî û ingilîziyê de mîna çapa devê zarokên Osman Ozçelîk û Hesîb Kaplan xerab ne kiriye. Dibêjin ku ”gava zarokên me hînî kurmanciyê bibin, wê tirkiya wan xerab xuya bike…” Navê vê vê bêşexsiyetiya herî mezin, bêedebî û xwenenasî ye! Îro Kurdistan bi me û sibehê jî bi van zarokan heye. Û ev zarok jî wê bi kurdî nizanibin, ha!! Navê vê rezaleta herî mezin e! Di vê dewra man û nema me a miletî de, divê mirov bi we re wilo bipeyive. Êdî em gihane dawiyê….

PKKê wehşeta tirkan bi kurdan daye ji bîrkirin!

PKKa ku di girtîgeha Diyarbekirê de bi mêrxasên wek Xeyrî serkêşaya liberxwedanê û bi tirsonekên wek Şahîn Donmez jî serkêşaya teslîmiyetê dikir û di dawiyê de bi rûmetek e mezin derbasî rûpelên tarîxê bû, ji her kesî bêhtir diva bû wê tirk naskiribana, ew ji tirkan dûr sekinîbaya û wê bi qîmetê cesareta keç û xortên kurd zanîbaya. Lê mixabin her tişt bermeqlûb zîvirî! Ew PKKa ku di zindanê de bi dar û berên zilma mehmetçîkên misilmanan keliyabû û bi heyvanê qehremaniya miletê kurd jî meyabû, îro bûye revok û sembola teslîmiyetê!

Dawiya teslîmiyetê xiyanet e!

Ji her kesî bêhtir diva bû PKKê zanîbaya ku dawiya teslîmiyetê xiyanet bû. PKKê tarîxa xwe a girtîgeha Diyarbekirê kiribû du perçe û digot ”Dema teslîmiyetê” û ”Dema liberxwedanê” Di dema teslîmiyetê de digel ku em girtî bi carêkê ve teslîm bûbûn û hema hema me her tiştên mehmetçîkan bi cih dianî, (hin kes ne tê de), dîsa jî êşkenca herî bi xof, kujtina herî barbar û zimanê herî lewitî li himberî me bi kar hatiye. Bi qasî ku em di dema teslîmiyetê de hatine kujtin û me êşkence kişandiye, me di demên liberxwedanan de bi wê ecêbê êşkence nedîtiye û em nehatine kujtin.
Di destpêka teslîmiyeta me de pêşî merşa xwe a netewî ”korkma sonmez” bi me dan xwendin. Û dû re bi merşa ”Kahpe Yunan” kişiyan ser me û li me kirin 55 merş. Me ew merşên ku dinyayekê dirêj bûn hemû ezber kiribûn.
Di destpêka teslîmeyeta me de pêşî bi navê ”saxtîkirinê” çakêt bi me ji me kirin. Û dû re saxtîkirin anîn hetanî bi hindurê destava me û qulika mîzê. Me xwe ji wan re şilfîtazî dikir. Lê bi wê jî bi tenê neman, hiştin ku em qûna xwe belbelot bikin û bi herdu destên xwe qula qûnê jî ji qereqopkê mehmetçîk û jopê wî re vekin. Helbet her kesî ew teresbaviya tirkên misilman qebûl nekiriye.
Di destpêka teslîmiyeta me de pêşî ji me re gotin ”dalyarak” , wek ku mirov bibêje ”kîro” . Û me jî dengê xwe nekir. Bi ”dalyarak” û malyarakan ha ha kişiyan ser me û di dawiyê de xwe li qûna me leqandin…

Ji girtina Ocalan û vir ve!

Di tarîxa miletê kurd de, ji girtina Ocalanê û vir ve, mirov li rewşek e wek a niha ku kurdan xwe ji tirkan re daxistine û tirk jî herwiha li wan siwar hatine, tu carî rast nayê!
Kurd bi qasî ku nêzîkî tirkan bûn, ji doza xwe bi dûr ketin û asîmle bûn.
Kurdan bi qasî ku ji tirkan re gotin”em biran e,” her tiştê xwe ên kurdî winda kirin.
PKK û DDTa wê bi qasî ku ji qanûnan bi tirkan re peyivîn tirk degel bûn û hemû tiştên kurdan perçiqandin.
Ronakbîriya kurdî bi qasî ku ji pevçûn û liberxwedanan reviya, kurd têkçûn û pêxwasî, solalêsî û xwefiroşî li me bû ax û xwelî!
Tirk tu carî nabin wek mirov, mirov dikin wek xwe! Aha ji ber wê yekê ye ku ez her tim li dijî danûstendina xelkê tirk û kurd im.

Tirkan bi rêya PDKê û YNKê li emerîkiyan jî teng kirin!

Ji aliyekî ve rêxistinên kurdên bakurê welêt û ji aliyê din ve jî Hikûmeta Hewlêrê nîv-selameta li başûrê welêt kirin mahne û bi haweyê ku heger dengê kurdayetiyê ji bakurê Kurdistanê bê û PDK û YNK jî di her warî de bi dewleta tirkan re nekevin danûstendinê, wê tirk başûrê Kurdistanê xirîxopan bikin û çira miletê kurd vemire tevgeriyan! Lê zemên şanî me da ku di dawiyê de ew hemû li fêda tirkan derket û kurd û kurdistanî xesirîn. Di herdu-sê salên pêşî de ji ber ku têkiliyên PDKê û YNKê hema hema bi carekê ve ji tirkan qut bûbûn, kurdan ev statuya ku îro nîvê wê ketiye destê tirkan bi dest xistibûn. Di wan çend salên pêşî de bû ku nîvê eskerên tirkan ên li wan deran vegeriyabûn Tirkiyê.
Erê, ji hedê tirkan bû ku şert danîbana ber kurdan û kurd mecbûrî tifaqa li himberî kurdan kiribana!
Ji hedê tirkan bû ku îro çiyayên Qendîlê, yanî çiyayên başûrê Kurdistanê û gelek cih û warên bav û kalan dabana ber topan û bi balefiran bombe kiribana!
Ji hedê tirkan bû ku PDK û YNK ajotibana ser PKKê û tekya Ocalan PÇDKê û hwd. Li Kurdistanê tu carî tekye nehatibûn girtin û kesî li mirîdan nexistibû. PÇDK tekyek bû û mirîdan jî ji xwe re tê de îbadet dikirin…
Bi kurtî, PKKê li dera han bihêlin, tifaqa bi tirkan, ereb û farisan re ger li himberî kûçik, tajî û pisîkên kurdan be jî xiyanet e! PKKa ku bi girtina Ocalan re kete tora xiyanetê, hetanî ku nebe kurdperwer û bi vê xiyaneta xwe a îro li başûrê Kurdistanê bi cih bûbe, talûkeyek e mezin e. Lê hetanî ku eskerên tirkan bi tenq û topan li wan deran bin, avaniyên MÎTa tirkan, xwendegehên Fethullah û buroyên Turkmen Kûçikbav Cephesî hebin û ji Duhokê û hetanî ku digihê Silêmaniyê her der tije ît û mît bin, PKK jî wê li wir be. PDK û YNKa ku xwarin û vexwarin ji ser mehmetçîkên li Bamernê û gelek derên din qut nekiriye û ji ser çekdarên PKKê qut kiriye, bi wê tevgera xwe ketiye ber bayê xiyanetê. Hêvîdar im ku hema di cih de ji wê çewtiya xwe a mezin vegerin û ji tirkan dûr bisekinin!

Lîsteya kujtiyên di dema teslîmiyetê de
1. Kenan Gursey. Di kanûna sala 1980î de li êşkencexanê kujtin. DEVYOLî bû.
2. Ahmet Demir. Di sibata sala 1981ê de kujtin. PKKyî bû.
3. Cemal Zengin. Di adara sala 1981ê de li qawîşa 36an kujtin. PKKyî bû.
4. Tahir Şahin. Di adara sala 1981ê de li qawîşa 36an kujtin. PKKyî bû.
5. Abdurrahman Çeçen. Di gulana sala 1981ê de li qawîşa 36an kujtin. PKKyî bû.
6. Salahattin Kunduz. Di hezîrana sala 1981ê de li qawîşa 36an kujtin.PKKyî bû.
7. Ali Saribal. Di mijdara sala 1981ê de li qawîşa 3an kujtin. TIKKOyî bû.
8. Ibiş Ural. Di kanûna sala 1981ê de li qawîşa 36an kujtin. PKKyî bû.
9. Alaattin Gülmüş birayê Şükrü Gülmüş bû. Di sala 1982an de kujtin. PKKyî bû.
10. Alî Erek. Di sala 1981ê de kujtin. PKKyî bû.
11. Mazlum Dogan. Di adara sala 1981ê de xwe kujt. PKKyî bû.
12. Ferhat Kurtay. Di gulana sala 1982an de xwe şewitand. PKKyî bû.
13. Necmi Oner. Di gulana sala 1982an de xwe şewitand. PKKyî bû.
14. Eşref Anyak. Di gulana sala 1982an de xwe şewitand. PKKyî bû.
15. Mahmut Zengin. Di gulana sala 1982an de xwe şewitand. PKKyî bû.
16. Hayri Durmuş. Di îlona sala 1982an di rojiya mirinê de mir. PKKyî bû.
17. Kemal Pir. Di îlona sala 1982an di rojiya mirinê de mir. PKKyî bû.
18. Akif Yılmaz. Di îlona sala 1982an di rojiya mirinê de mir. PKKyî bû.
19. Ali Çiçek. Di îlona sala 1982an di rojiya mirinê de mir. PKKyî bû.
20. Salahattin Kurutur. Di tebaxa sala 1982an de kujtin. PKKyî bû.
21. Halil Çınar. Di sala 1982an de kujtin. PKKyî bû.
22. Kenan Kılıç. Di sala 1982an de kujtin. PKKyî bû.
23. Onder Demirok. Di sibata sala 1982an de li qawîşa 36an kujtin. PKKyî bû.
24. Cemal Kılıç. Di 23 sibata sala 1982an de li qawîşa 35an kujtin.PKKyî bû.
25. Kenan Çiftçi. Di nîsana sala 1982an de li qawîşa 36an kujtin. PKKyî bû.
26. Bedi Tan. Di gulana sala 1982an de li qawîşa 34an kujtin. PKKyî bû.
27. M. Ali Eraslan. Di hezîrana sala 1982an de li qawîşa 36an kujtin. PKKyî bû.
28. Aziz Ozbay. Di tebaxa sala 1982an de li qawîşa 36an kujtin. PKKyî bû.
29. Seyfettin Sak. Di mijdara sala 1982an de kujtin. PKKyî bû.
30. Aziz Buyukertaç. Di kanûna sala 1982an de kujtin. PKKyî bû.
31. Askeri Demir. Di çileyê sala 1982an de li qawîşa 36an kujtin. PKKyî bû.
32. Ramazan Yayan. Di çileyê sala 1983an de li qawîşa 36an kujtin. PKKyî bû.
33. Halil Atalay. Di adara sala 1983an de li qawişa 36an kujtin. PKKyî bû.
34. M. Emin Akpınar. Di çileyê sala 1983an de li qawîşa 36an kujtin. PKKyî bû.
35. Medet Ozbadem. Di gulana sala 1983an de kujtin. PKKyî bû.
36. Ismet Karak. Di îlona sala 1983an de kujtin. PKKyî bû.
37. Ismail Kıran. Di mijdara sala 1983an de kujtin. PKKyî bû.
38. Ibrahim Ulak. Di mijdara sala 1983an de kujtin. KUKyî bû.

Lîsteya kujtiyên di dema liberxwedana çileyê sala 1984an de
1. Necmettin Buyukkaya. Di 22yê çileyê sala 1984an de bi lêdanê kujtin. KIPyî bû.
2. Şehmus Begeç. Di çileyê sala1984an de bi lêdanê hat kujtin.PKKyî bû.
3. Remzi Ayturk. Di çileyê sala 1984an de xwe daliqand. Ji Ala Rizgarî bû.
4. Yılmaz Demir. Di çileyê sala 1984an de xwe daliqand. PSKyî bû.
5. Suphî Çevirici Di çileyê sala 1984an de xwe daliqand. PKKyî bû.
6. Ismet Karak. Di adara sala 1984an de kujtin. PKKyî bû.
7. Cemal Arat. Di adara sala 1984an de di rojiya mirinê de mir. PKKyî bû.
8. Orhan Keskin. Di adara sala 1984an de di rojiya mirinê de mir. DEVYOLî bû.

Piştî liberxwedana çileyê sala 1984an mehmetçîkan, yanî dewleta tirkan, siyaste xwe a li himberî hêsîrên girtîgeha Diyarbekirê guhert û hetanî bi girtina Ocalan bi wê siyasetê meşiyan.
Çawa dikirin? Desthilatdariya girtîgehê her ji çend mehekî bi sedan komando ji Kolordiya Diyarbekirê dianîn girtîgehê, carna jî ji salê carekê, mafê ku hêsîran stendibûn didan nav lingan, bi lêdanê dikişiyan ser wan û tiştik miştikên ku dê û bavan ji wan re anîbûn bi carekê ve talan dikirin. Hêsîr jî li himberî wê hovitiyê diketin grêva birçîbûnê. Îcar piştî ku di hingama grevê de ji nêza û lêdanê hin hêsîr dimirin, yan jî bi sedan hêsîr digihan sînorê mirinê, mafê ku hêsîran bi dest xistibûn cardin li wan vedigerandin. Grêvan bi giştî du mehekî dom dikir.

Lîsteya kujtiyên piştî li berxwedana çileyê sala 1984an

1. Halil Ibrahim Baturalp. Di nîsana sala 1984an de li qawîşa 36an kujtin. PKKyî bû.
2. Hüseyin Yüce. Di gulana sala 1984an de xwe kujt. PKKyî bû.
3. Veysi Şimşek. Di nîsana sala 1986 an de kujtin. PKKyî bû.
4. Ahmet Andan. Di tebaxa sala 1986an de li êşkencexaneyê kujtin. PKKyî bû.
5. M. Kalkan. Di hezîrana sala 1986an de li êşkencexaneyê kujtin. PKKyî bû.
6. Eşref Dursun. Di 1987an de li girtîgehê kujtin. KUKyî bû.
7. Emin Yavuz di sala 1988an de di greva birçîbûnê de mir. PKKyî bû.

Ez we hemiyan bi rêz û hirmet bi bîr tînim. Hûn hemû jî welatperwer bûn û di ber doza miletê kurd û mirovahiyê de hatin kujtin. Kurd deyndarên we nin. Ez deyndarê we me. Bahwer bikin heger hetanî îro min Tirkiyê li erdê nesekinandibe û bi bombeyên herî mezin neajotibe ser mehmetçîkan, ev hemû ji ber ku ji destê min nehatiye. Bi tenê hew qelemeke min heye û ez wê jî bêwestan bi kar tînim. Lê vê jî bizanibin hevalino, ez her tim bi hisreta ku di rojekê de PKK têkeve destê min jiya me û dijîm. Û yan jî têkeve destê hevalên min ên xwedî zihniyeta nasyonalîzma kurdî! Û wê rojekê jî têkeve destê me. Îcar heger hat ew zir qeweta PKKê kete destê me, bila wî çaxî jî Xwedê şahidê me û tirkan, ereb û farisan be û hew!

Heyf, heyf, heyf! Pevçûn, pevçûn, pevçûn! Xwîn bi xwînê!

Zimanê mehmetçîkan ê ku li himberî girtiyan bi kar dianîn:

Pêşî dixwazim bibêjim ku min ev gotara xwe helbet ne bi tenê ji bo zilaman, ji bo jinan jî nivîsiye. Bi gotinên ku ez ê li jêr binivîsînim wek nivîskar ez jî pê diêşim, lê dîsa jî ez xwe mecbûrê nivîsandinê dibînim. Mecbûr dibînim dibêjim da hûn zilma dewleta tirkan piralî zelal bibînin û bi ilmî tiştekî ji hêsîriya xwe a bi miletî û ji karekter û exlaqê miletê tirk û ordiya wî baş fêhm bikin. Dema dibe kurd, bêexlaqî û hovitiya tirkan bêsînor dibe!…

Di dema teslîmiyetê de zimanê ku mehmetçîkan bi kar dianîn!

At– Hesp!
Am istasyonu ulan ge l – Stasyona quz hotiro were!
Am kapagı gel lan – Qelpaxa quz were tiro!
Am çanı – Zengilê quz
Am gibisin yaklaş – Tu wek quz î bi vir de were!
Amına koyarım lan Kıro – Ez ê di quzê te nim kurdo!
Am parçalıyorum lan – Ez quz perçe dikim tiro!
Ananın amı – Quzê diya te!
Arkadan sokarım seni – Ez ê ji paş ve têxim te!
Arab olayim! Arabıda sikerım – Hema ez bibim reb! Ez di erb nim jî!
Ananı siktigimin – Min di dê kutayo!
Anamı sikiyorum lan – Ez dikutim diya xwe!
Allahın kahpesi – Qahpê Xwedê!
Allahını siktigm – Min di xwedayê te kutayo!
Bok– Gû!
Bok çuvalı – Çewalê gû!
Balgam – Pelxem!
Bebenin amı – Quzê lorîka te!
Boncuk – Morî!
Böyür – Bihore!
Bağır – Bi qîre!
Birbirinizi sikin – Di hev nin!
Bakın anam avradım olsun hepinizi sikerım ha – Binere diya min jina min be ez ê di we hemiyan kutim!
Bağırma lan Kıro! Birazdan götünden jopu çıkaracağım – Neke hewar hewar tiro kuro! Bêhnek din ez ê jop ji qûna te derxînim!
Civciv – Çîçik!
Çaput – Paçik!
Çakal – Çeqel, torîk, wawîk!
Çabuk kule yapın yoksa anamı sikerım! sonra ananızıda tam göt ortasından paramparça eder çıkarım Billahi – Zû qopaniyê çêkin yan na ez ê di diya xwe kutim! Dû re jî ez ê tam orta qûna diya we perçe perçe bikim û derkevim bi Billah!
Domuz – Beraz!
Dürzü – Durzî!
Diktır götünü – Qûna wî bidrû!
Dur göt – Bisekine qûn!
Deyyus – Deyûz!
Düdüklü am lan gel buraya – Quzpêpik were vê derê!
Domal lan Kıro – Qûnê belbelot bike kurdo!
Dağılın amına koyduğum ît oğlu itler – Belav bibin, min nîha quzê we kûçik lawê kûçikan!
Enik – Cewrik!
Eşek – Ker!
Eşek oğlu eşek – Ker lawê keran!
Göt – Qûn!
Götlek – Qûndek!
Gül – Bikene!
Götveren Kıro – Qûnde kurdo!
Götü yuvarlak lan – Qûngirover tiro!
Götü büyük – Qûnmezin!
Götümün merkezi – Navenda qûna min!
Götümün ucu – Devê qûna min!
Götümün tam ortası – Tam orta qûna min!
Götü kalkmış Kıro gel – Kurdoyê qûnrabûyî were!
Göt adam buraya gel – Qûnzilam were vir!
Götüne koyarım senin lan – Ez ê di qûna te nim tiro!
Götün kalkmış – Qûna te rabûye!
Götün kaşınıyor – Qûna te dixwire!
Götü kaşınıyor – Qûna wî dixwire!
Göt bakışlı – Qûnmeyzok!
Göt sikmesini biliyormusun lan? – Tu dizanî di qûnê ne tiro?
Götümü sikiyorum – Ez dinim qûna xwe!
Gece birbirinizi sikebilirsiniz Kıro – Hûn bi şev dikarin di hev nin kurdo!
Götünüzü yırtmadan birbirinizi sikebilirsiniz – Bêyî ku hûn qûna hev biçirînin hûn dikarin di hev nin!
Hamile – Avis!
Hirsız – Dizek!
Hindi – Elok!
Havla – Bireyê!
Hıyar – Xiyar
Hiç eşek siktin mi lan? – Te hîç kutaye kerê tiro?
Hiç göt siktin mi lan? – Te hîç kutayî qûnê tiro?Zuryetini sikti€im! Ez di zuryeta te nim!
It -Kûçik!
Irin – Nêm!
Ibne – Qûnde!
Kıl – Mû!
Köpek – Kûçik!
Köpek oğlu köpek – Kûçik lawê kûçik!
Katır – Qantir, hêstir!
Koyun – Mîh!
Keçi – Bizin!
Karga – Xazik!
Kahpe – Qahpik!
Kahpenin dölü – Dola qahpê!
Kıprak – Qeprax!
Kerhaneci – Kerxanecî!
Kaçkın – Revoke!
Kalk – Rabe!
Kes – Qut bike!
Koş – Bazde!
Kilot indir – Derpî ji xwe bike!
Kafana bok sür – Gû di serê xwe bide!
Kaç çeşit sikiş var lan? – Çend şiklê nîhandinê hene tiro?
Kız sikmek nasıl bir şey lan? – Kutana qîzikan tiştekî çawa ye tiro?
Kuyru€un dışarda lan Kıro – Teriya te li der e kurdo tro!
Kendimi sikiyorum – Ez dinim xwe!
Leş – Berete!
Lan am – Tiro quz!
Lan amcık – Tiro quzkok!
Lağıma gir sikim – Têkeve lexemê kîrê min!
Lan eşek nasıl sikilir? – Tiro, çawa ker tê kutan?
Lan yarak ne öyle göt gibi bakıyorsun – Tiro kîro tu çi wek qûnê dinerî!
Meni – Avik!
Maymun götlü Kıro – Kurdoyê qûnmeymûn!
Maymun – Meymûn!
Maymun suratlı – Rûmeymûn!
Namusuz– Bênamûs!
Orospu – Orospî, mantoşe!
Osur – Tirê bike!
Of anam ne biçim göt bu – Of daye ev çawa qûn e!
Otuzbir çekiyor musun lan? – Tiro ma tu ji xwe berdidî?
Of anam bu ne biçim yarak! Ulan oğlum buna götmü dayanır! Bu yarağı yiyen adam bayram eder Allahıma – Of dayê ev çawa kîr e! Lawo tiro ma heye ew qûna ku xwe li ber vîna bigire! Ê hema bi xwedayê min, ê ku vî kîrî bixwe, wê bike cejn!
Ökü – Ga!
Parçala – Perçe bike!
Pislik – Pîsî!
Parçala onu – Wî perçe bike!
Peygamberini siktiğim Kıro – Min di pêxemberê te kutayo kurdo!
Peygamberimi sikiyorum – Ez dinim pêxemberê xwe!
Ranza altı ol göt – Têkevin bin qeryole qûn!
Sik – Kîr!
Siki büyük – Kîrmezin!
Sik adam – Kîrzilam!
Siksiz – Bêkîr!
Sikimin ucu – Serê kîrê min!
Sikim büyük – Kîrê min mezin e!
Sikerım seni lan Kıro – Kurdo ez ê di te nim!
Sikişin am gibi – Nîhandina te wek quz e!
Sik – Bikutê!
Salya – Girêz!
Sok – Têxê!
Soyun lan am – Xwe tazî bike tiro-quzo!
Sürün – bixijiqîne!
Sikişi biliyor musun lan? – Tu kutanê dizanî tiro?
Şerefsiz – Bêşeref!
Tavuk – Mirîşk!
Taşak – Gun!
Tükürük – Tif!
Taşaksız Kıro – Bêgun kurdo!
Tek taşaklı – Yekgunî!
Taşağım büyük – Gunê min mezin e!
Toplan lan Kıro – Bicivin kurdo tirno!
Taşağı da koyarım – Ez ê gun jî têxêmê!
Terbiyesiz – Bêterbiye!
Taşak adam gel bureye – Gunzilam were vê derê!
Utanmaz – Bêfedî!
Uslu dur yoksa ayakta sikerım seni ha – Kemlan raweste yan na ez ê rabûkirî di te nim, ha!
Ulan oğlum ayıp ayıp birbirinizi sikmeyin – Lawo hotirno eyb e eyb e nekutin hev!
Ulan göt sikmek nasıl bir zevk veriyor? – Hotir, kutana qûnê zewqeke çawa dide?
Ulan ne yarak gibi bakıyorsun bana – Hotir tu çi wek kîr li min dinerî!
Vur – Lêxe!
Yırt – Biçirîne!
Yara – Birîn!
Yat – Xwe li erdê vezilîne.
Yarağım – Kîrê min!
Yala lan Kıro – Bialêse!
Yarak gibi dik dur lan – Wek kîr rep bisekine tiro!
Yarak bakışlı – Kîrmeyzok!
Zırla – Bizire!

16.12.2007
Laleş Qaso
lales56@hotmail.com

 Print 4663 car hatiye xwandin

 

Pevçûn!

Kurdo, ma ne hey tiştekî ku tu winda bikî nemaye. Ma ji vê bêşerefiyê mezintir bêşerfî ma ye ku navê kûçikan heye û navê te hîn jî tuneye!

Ma ji vê rezîltiyê mezintir rezîltî ma ye ku tirk xwedî parlamento, dezgeh û arteş e û hîn jî qereqoleke te tuneye!

Ma ji vê kûçkaniyê mezintir kûçkanî ma ye ku zarokên tirkan xwedî xwendegeh, unîversîte, zanîngeh û herwekî din; û zarokên te jî wilo mîna parsekan bê tiştikek!

Ma ji vê bênamûsiyê mezintir bênamûsî ma ye ku çi gava polîs û eskerên tirkên barbar dixwazin dikarin li pêş çavên te dest biavêjin dê û keç û jina te!

Ma ji vê zilmê mezintir zilm ma ye ku tirk nahêlin tu di mizgeftên xwe de jî bi kurdî îbadeta xwe bikî û li ser miriyên xwe mûlidan bidî!

Ma ji vê çavsoriyê mezintir çavsorî ma ye ku tu li ser kêla keç û lawên xwe roja çêbûn û mirina wan bi kurdî dinivîsînî û mehmetçîk jî bi ser wan kêlan de dimîzin û wan perçe perçe dikin!

Ma ji vê wehşetê mezintir wehşet ma ye ku dest diavêjin heta bi keç û lawên te ên kujtî û bi kêr û qezetoran kelaxê wan zîvar zîvarî dikin!

Îcar de ka bêje, tu heyî yanî çi! Bila tu bimrî! Bila tu tunebî! Bila ew dinyaya ku ez û tu û em kurd hemû tê de wek jina tirk û ereb û farisan dijîn bi bombeyên herî mezin hilweşe! Lê bixebite, atomê bi dest bixe û çavên xwe negire û biavêje wan; da ev dinyaya ku bi miletî li me kirine tara bêjingê û hêsîrî wek pişka ezel li eniya me dane ji tu kesî re nemîne! Te ne insan, te ne heywan, te ne mexlûq, te wek sola xwe dibînin! Îcar tu ji bo çi heyî, hi! Bimre!

Pevçûn! 

Erê bila sûnda me dîsa ew sûnd be! Sûnda Zindana Diyarbekira ku mehmetçîkên teres lawên teresan em bi saxî dişewitandin! Aha vê sûndê ne carekê, hezar carî bixwe: Heçê ji vê dozê, pevçûn û liberxwedana wê a ji hew bêhtir bi rûmet bireve û bi qasî ku hema qîrekê di tirkên zalim de bifirîne û zixurekî di dewleta wan de werbike û neke, diya wî jina wî be û hew!

Pevçûn, bi teslîmiyetê re pevçûn, bi xiyanetê re pevçûn û bi tirkan re heta bi mirinê pevçûn!! Xwîn bi xwînê!

Laleş Qaso

Nûçe

Şirove bike

(pêwîste)

(pêwîste)