SERRÛPEL GOTAR RASTERAST PIRTÛK TEKILÎ DOSYA VIDEO

alakurdalakurdKonseya KCKê xiyanet bi Ocalan re kiriye!

Laleş Qaso

Dema mirov dinyayek gotar û kitêbên ku Ocalan nivîsandine xwendin, bi hêsanî mirov wê bibîne ku Ocalan û PKKa wî jî, mîna pêxember û islama wî, tiştê ku jê nepeyivîbin û têkilî wê nebûbin nemaye.
Îcar digel xwendina min a ewqas gotar û kitêbên wî û bi ser de jî wek yekî ku tarîxa PKKa pevçûn, liberxwedan û rev û teslîmiyetê jî jiya me, tiştê ku min ji Ocalan fêhm kiriye, Ocalan mirovekî ji hew bêhtir zana û têgihiştî ye. Li gora zanîna min, bi qasî ku Ocalan kemalîzm, civaka kurd û tirkan nas kiriye, ne siyasetger û ronakbîrên kurdên doh û ne jî ên îro, kesî ewqasî nas nekiriye. Ocalan teorisyen, ajîtator, demagok û cambazekî di ser xwe re ye. Û dîsa li gora min, heger Ocalan hinekî jî li ba van têgehên ku min ji bo wî bi kar anîne bi cesaret baya, belkî Ocalan neba payayê tu kesî, neba hevalkuj, neba pirika binê lingên rêbirên tarîxê, di destên tirkên teres de nekata vê rewşa kambax û bi mala xwe re mala me hemiyan neviritanda. Ocalan nimûneyê ku gava mirov çiqasî siyasetgerekî jîr û zana û alim be jî, heger mirov ne xwedî cesaret be û ji girtin, kujtin û êşkenceyê tirsiya, mirov wê tu carî bi ser nekeve; ya bibe Lawê Pûnê û yan jî wek serok û serekên rêxistinên kurdên bakurê welêt ku bi tênê hew navê hinekan ji wan mane, mîna Mela Hemdoyê mizgefta Zeynilabidîna Nisêbînê ji ser minareyê bikebirîne û li mizgeftê jî bêcemaet li mêj bike.
Ez îro baştir pê dizanim bê çima Ocalan li Sûriyê bûbû provakatorekî ewqasî mezin, derewîn, durû û hevalên xwe bi hev didan kujtin! Li ser xwe pir giran kiribû û bi ser de jî tirsonek bû. Aha ev sebeba herî girîng û pêşker bû! Lêbelê a herî xerab ku peydûkên wî ên sereke jî, vî aliyê Ocalanê îro ji her kesî bêhtir karin bibînin û dîsa jî bidin dû! Di eslê xwe de nedane dû dîtinên Ocalan ên li ser azadî û serxwebûna kurdan û awirên wî ên tekoşer li himberî kemalîzmê, dane dû ku wî pîs û bi wî re jî miletê kurd bi carekê ve pîs bikin. Kitêbên Ocalan li holê ne. Ocalan heta ku tê girtin jî kemalîzmê mîna qerpalekî di pîsiya ingilîzan, bolşevîk û frensiyan de dide; kes bi qasî Ocalan nakişe ser kemalîzmê û ewqasî jî wê pîs nake. Îcar ew Ocalanê ku kemalîzm mîna bereteyekî avêtibû ber teban û kûçikan, çawa dibe ku ji nişkê ve lê xwedî derdikeve û wê dibe ber perên ezmanan! Di vir de tiştek heye û ew tişt jî bargiraniya êşkenceya ku li ser barê tirsonekiya Ocalan sekinîbû, aha ew heye.

Êşkence zor bû û ji her kesî bêhtir PKKiyan bi êş û jana êşkenceyê, tî û birçîbûnê dizanîbûn; êşa di vezilandina çarsingê de nedihat kişandin û ew êş jî li ber êşa ku çend deqîqeyekî gunên mirov badidan, nedibû tiştek! Û Ocalanê tirsonek jî ketibû nav lepên tirkên zalim.
PKKiyan dizanîbûn ku di êşkencexaneyan de li mirov hin babetên êşkenceyên bi xof û li pêş çavên mirov jî babetên êşkenceyên herî bi xof li hevalê mirov, û yan jî li nas û nenasekî mirov dikirin; û êşkenceya ku li pêş çavên mirov bi hinan dikirin jî, ji a ku bi mirov dikirin zortir û hey zortir dihat. Îcar dibe ku li Ocalan nexistibin û heta bi nav şeqên wî jî ne lîztibin, lê ji sedî sed, di pişt wan deriyên teng de, li pêş çavên wî, gelek babetên êşkenceyên bi xof di hin din de kirine.

Di dawiyê de ez ê bibêjim ku Konseya KCKê, ne dostê Ocalan, dijminê riknê wî ye; û heger hin endamên wê jî ne peyayên generalên tirkan bana, bi navê ”Ocalan avukat goruşmelerî”, dîtin û nerînên generalan wek ên Ocalanê ku di nav lapûşkên zilma tirkên misilman de behetî ye, belav nedikirin; dîsa jî dikarîbûn Ocalan wek serokekî xwe î heta bi heta qebûl bikrana û li kar û barê xwe bineriyana.
Îcar baş e, madem doza zir miletekî ku di destê PKKê de gihaye hev û PKKê jî ew zir doz daye dest Ocalanê hêsîr, û Ocalan jî bi rêya kaxetkên ”goruşme” moruşmekan dozê li hev diqulipîne, ez ê jî bi nivîsên ku Ocalan li ser kartonan nivîsandibûn derkevim pêşiya PKKê û bi solalêsiya Ocalan re xiyaneta Konseya KCKê li qelemê bidim, ewqas.

Têbinî: Wek ku di malperê de jî sûretê Ocalan xuya dike, bi haweyê beş bi beş, her ji çendeyekî ez ê gotinên Ocalan ên doh biweşînim. Ev weşandin, bi qasî ku ji dest min bê, heta ku ”avukat goruşmeyên Ocalan”, nema belav bibin, wê dom bike.

10 06 09
lales56@hotmail.com

Abdullah Ocalan doh li ser kemalîzmê çi gotibû?

Ji ber ku li ba rêxistinên kurdên bakurê welêt ji zimanê kurdî bêqîmettir tiştek tuneye û bi taybetî jî li ba apoyiyan, û hema hema hemû jî wê tirkiya gotinên Ocalan bixwînin, min jî ewqasî pêwistî pê nedît ku gotinên wî hemiyan wergerînim kurdî. Ji her jêdereke tirkî, min hin gotinên Ocalan ku asas divê ew bên zanîn wergerandine.

Beş 2

Jêder 19: …Dîktatoriya Mistefa Kemal di bin tesîra faşîzma Mûsolonî û Hîtler de bû…

Jêder: Doğu Perinçek, Abdullah Öcalan ile görüşme, rûpel 121

Kaynak 19: …Takriri sükun, bilindiğiniz o tek parti dönemine 25 lerden itibaren ağırlık verilerek giriliyor. Mustafa Kemal diktatörlüğü giderek o dönemin faşizminden de etkilenme, Mussolini ve Hitlerden. Tek parti dönemiydi o zaman, sosyalizim de de öyleydi. Kapitalizim, faşizm öyle. Bu etkisini gösteriyor ve onlarda tek parti modelini 1946ya kadar çok yoğun biçimde uyguluyorlar Türkiyede.

Doğu Perinçek, Abdullah Öcalan ile görüşme, sh 121

Jêder 20: … Peyveke Mistefa Kemal hebû, digot em ne bi tenê bi armanca ku em xwe bighînin demê, armanca me ew bû ku me dem jî derbas kiribaya. … Îcar digel ku ew derket derveyî demê wilo jî tam bû xulamê demê…

Abdullah Öcalan 3.Kongre Konuşmaları, rûpel 181, 182

Kaynak 20: …Biz bunları kendimizi beğenmişlik anlamında söylemiyoruz: Mustafa Kemal ın bir sözü var ve şöyle der: Biz sadece çağa ulaşmak amacıyla değil, onu geçmek amacıyla yola çıktık. Onun, bunu hangi anlamda söylediği açıktır. Onun çağ dediği şey batı kapitalizminin iyi bir uydusu haline gelmektır. Bunun tipleri, işte Bayar, Demirel, Evren, Ecevit ve diğerleridir. Kemalizmin çağa ne biçimde girdiği ve ne biçimde çağın dışına çıktığı ortadadır. Kemalizmin, çağın üstüne çıkma değil, en kötü bir biçimde kapitalizmin uşağı olma durumu vardır.

Abdullah Öcalan 3.Kongre Konuşmaları, sh 181, 182

Jêder 21: Ruyê kemalîzma ku dijminê xelkê bû û têkiliya wê a bi faşîzmê re, di rejîma 12 îlonê de bi haweyekî tam vekirî derketiye holê…

Abdullah Öcalan Seçme Yazıları cilt 1, rûpel 100

Kaynak 21: …Kemalizmin halk düşmanı yüzü ve faşizmle olan ilişkileri 12 Eylül rejiminde somutlaşan biçimiyle çok daha açık olarak ortaya çıkmıştır. 12 Eylül felsefesinde yansımasını bulan ve bu rejimde cisimleşen, Atatürkçülükten başka bir şey değildir. 1920-30 lar da tam uygulanmayan Atatürkçülük, 80 lerde tam uygulanmıştır. Kısacası, çiçek açmıştır. Kemalizmin özü en iyi biçimde 12 Eylül rejiminde açıklık kazanır…

Abdullah Öcalan Seçme Yazıları cilt 1, sh 100

Jêder 22: … Kemalîzma ku di asta siyasî de diruvê xwe ê dîktatoriya eskeriya faşîst a dawî stendiye, di asta aborî, civakî, kulturî û exlaqî de jî ew diruv stendiye…

Abdullah Öcalan Seçme Yazıları cilt 1, rûpel 112

Kaynak 22: … Kemalizm nasıl ki, siyasal düzeyde askeri-faşist diktatörlükle son biçimlenişine varmışsa, ekonomik, sosyal, kültürel ve ahlaki alandada bu böyledir. Ve bugün, 12 Eylül rejiminde örneği en başta Özal ailesinde gösterilen ve topluma da yayılmaya çalışılan kişilikler de kemalizmin çiçek açmasından başka bir şey değildir…

Abdullah Öcalan Seçme Yazıları cilt 1, sh 112

Jêder 23: Ocalan ji generalên ku di îlona sala 1980î de li Tirkiyê derbe kiribûn re gotibû, çeteya generalên faşîst… (lê piştî ku hat girtin, vê carê jî ji serekê çeteyan Kenan Evren re got hişmendê mezin)

Abdullah Öcalan Seçme Yazıları cilt 1, rûpel 172

Öcalan 12 Eylül darbecileri şöyle tanımlamişti:Kaynak 23:…Faşist generaller çetesi! İnsanlık tarihinin ve çağımızın bir utancı olarak halklarımıza kan kusturan faşist generaller guruhu, halk düşmanlığı ve ve işlediğiniz insanlık suçlarının hesabını vermenin zamanı gelmiştir… (yakalandiktan sonra da Kenan Evrene Askeri dahi soyledi)

Abdullah Öcalan Seçme Yazıları cilt 1, sh 172

Jêder 24: … Ji serdestên tirkan re ne bi tenê divê mirov hesabê qetilama ermeniyan bistîne, di serî de a kurdan û dû re ên xelkên din jî. Di wî warî de ne bi tenê sûcê Hîtler, divê ê Mistefa Kemal jî bên holê. Mistefa Kemal Mistefa Suphî çawa kujt, çawa Çerkez Edhem zorgayî xiyanetê kir, ji  Kazim Karabekir Paşa û heta ku digihê Raûf Orbayanan gelek hevalên xwe ên çekdar çawa dangirtin, ew hesab divê jê bên stendin. Hesabê ku li Dêrsimê, Hanê, Diyarbekirê û li Agirî bi deh hezaran çawa kurd dixistin şikeftan û bi çeman de berdidan, ên ku dişewitandin û ên ku dixeniqandin, ew hesab hemû divê jê bên stendin…

Abdullah Öcalan Seçme Yazıları cilt 2, rûpel 63-64

Kaynak 24: … Türk egemenlerinden sorulacak hesab sadece Ermeni katliamını değil, en başta Kürtler olmak üzere diğer halklara yönelik katliamlarıda içermelidir. Bu anlamda sadece Hitlerin değil, Mustafa Kemal Atatürkün suçlarıda ortaya konmalıdır. Onun Mustafa Suphileri nasıl katlettiği, Çerkez Ethemi nasıl ihanete zorladığı, Kazım Karabekir Paşadan Rauf Orbaylara kadar bir çok silah arkadaşını nasıl tutuklattırdığı, Dersim de, Hani de, Diyarbakır da ve Ağrıda onbinlerce Kürt insanını nasıl mağaralara ve derelere doldurtup, kimini yakarak ve kimini boğdurarak Öldürttüğü ortaya konulmalıdır. Günümüzde ’Türk tarihinın şerefli sayfaları’ olarak yutturulmaya çalışan tarihi gerçekler, bütün çıplaklığıyla gözler önüne serilmelidir…

Abdullah Öcalan Seçme Yazıları cilt 2, sh 63-64

Jêder 25: …Bi van binyatan rejîma kemalîzt hîn bêhtir paşverû bû; karekterê xwe ê faşîst zelaltir kir û giha roja îro ….

Abdullah Öcalan Seçme Yazıları cilt 3, rûpel 168

Kaynak 25:… Bu sonuçlar temelinde Kemalist rejim daha da gericileşerek, faşist karekterini daha da netleştirerek günümüze kadar devam ettirir…

Abdullah Öcalan Seçme Yazıları cilt 3, sh 168

Jêder 26: … Di tevgera Anadolê de kemalîzm tevgera herî paşverû ye….

Abdullah Öcalan Seçme Yazıları cilt 4, rûpel 33

Kaynak 26: … Tam aksine Anadolu hareketinde Kemalizm en gerici öğedir. Kemalist hareketin etkin öğesi Osmanlı egemenliği artığı paşalardır. Lenin de Kemalist burjuvazinın ne kadar destpot ve emekçilerin düşmanı olduğunu bilir…

Abdullah Öcalan Seçme Yazıları cilt 4, sh 33

Jêder 27: .. Dîktatoriya kemalîztên faşîst li Dêrsimê qetilamên pir bi xof kirin! Çemê Mûnzûrê û şikeftên Dêrsimê ji termên kurdan tije kirin. Ji destê kemalîztên cenewar kurdan xwe di zinaran werdikirin. Insanên me kujtina bi wî haweyî ji xwe re wek xelasiyekê dîtibûn. Kemalîzm li Dêrsimê bi wê cenewariyê bi ser ketibû!..

Kurdistanda Darağaçları Kışla Kültürü ve Devrici İntikam Görevimiz, rûpel 38, 39

Kaynak 27: … Muazzam bir güç dengesizliği ve sahipsizlik ortamında kendine özgü koşulları bulmuş olan Kemalist faşist diktatörlük, genelde Kurdistanı olduğu gibi özelde Dersimi kuşattır. Ordularıyla dört bir yandan çevirerek dağ dağ, köy köy kapanı kıstırır, insanlarını teslim alır ’Sel Harekatı’ adına uygun olarak korkunç kırımlara girişir. Derin vadileri, Munzurun yataklarını ve mağaraları sayısız insan cesetleriyle doldurur. Sağ olarak ele geçirdiği insanlardan bir çoğunu idam sehpasına çıkarır. İnsanlar kendilerini uçurumlardan ölümün kucağına atmayı bir kurtuluş yolu olarak görürler. Kemalizm canavarından kurtuluşu böyle anlarlar. Ve kemalizim burada böyle başarıya ulaşır…

Kurdistanda Darağaçları Kışla Kültürü ve Devrici İntikam Görevimiz, sh 38, 39

Jêder 28: … Kurdistana ku dergûşa mirovahiyê bû, ji bal celadekî pepûk ku navê kemalîzmê bi xwe vekiribû, dernixûmî demên dîroka herî bi girêk bûbû…

Kurdistanda Darağaçları Kışla Kültürü ve Devrici İntikam Görevimiz, rûpel 48

Kaynak 28: … Kurdistanı ’Gümüş kapısı’, Kürdistanın ve insanlığın beşiği, Kemalizm adını verdiği aşağlık bir cellat tarafından tarihinin en olumsuz bir döneminin içine itilmiştir; sosyal ve siyasal gelişmesinin en kötü bir evresinde Kemalizm tarafından teslim alınmıştır. Büyük imparatorluğu kaybetmenin verdiği hırçınlıkla, Balkanlardan sürülmenin ve Arabistandan kovulmanın kendisinde yarattığı o müthiş öfke ile azgın bir şövenizme sarılan Kemalizm, Türk milliyetçiliğini görülmemiş boyutlarda bir faşist şövenizme dönüştürerek Kurdistana saldırır. Sürekli yakıp yıkar. İşte Kürdistanda Kemalizm eliyle böylesine vahşi bir klasik sömürgecilik uygulatılır…

Kurdistanda Darağaçları Kışla Kültürü ve Devrici İntikam Görevimiz, sh 48

Jêder 30: Ronakbîrên dêrsimî ên ciwan hemû xwe demokrat û sosyalîst dibînin. Lê belê digel ku her yekî di dema qetilamê de ji malbata xwe yek yan jî çend kes winda kirine û ji wehşeta kemalîzmê nesîbê xwe stendiye, ew qetilama doh a bi xof û tarîxa xwe a hezar salî ji bîr kirine. Li gora wan destpêka tarîxê 1938 e…

Kurdistanda Darağaçları Kışla Kültürü ve Devrici İntikam Görevimiz, rûpel 220

Kaynak 30: .. Dersim aydın-gençliğinın tümü demokrat ve sosyalist olarak geçinir. Ama her biri katliam sırasında bir yada bir kaç yakınını kaybeden ve Kemalizmin vahşetinden  nasibini alan bu aydın-gençler, dünün o korkunç katliamını ve arkalarındaki bin yıllık tarihini tamamen unutmuşlardır. Onlar için tarihin başlangıçı 1938 olarak kabul edilir. 1938 den itibaren darağaçları ve onbinlerce insanın dökülen kanı temelinde geliştirilen okullara alınan bebeler üzerinde gün gün, saat saat şırınga edilen kışla kültürüyle büyümüşlerdir…

Kurdistanda Darağaçları Kışla Kültürü ve Devrici İntikam Görevimiz, sh 220

 

Abdullah Ocalan li ser kemalîzmê îro çi dibêje?

 

Jêder 1: … Mistefa Kemal ji ber raperînên kurdan hin tiştên nelihev kirin, lê di eslê xwe de ew ne yekî wek ku tê zanîn li himberî kurdan bû. Min Mistefa Kemal xweş fêhm kiriye. Mirov li ser kemalîzmê divê rast minaqeşe bike.
24 Haziran 2009 tarihli Görüşme Notu‘dur

Kaynak 1:… Savunmalarımda açtım, Kürtler üzerinde dört temel soykırım uygulaması var. Kürtler aslında ulusal kurtuluş sürecine, 1920-25’ler arasında bir özgürlük mücadelesine katıldılar. Kürtler de bunda yerini aldı. Mustafa Kemal isyanlar nedeniyle Kürtlere karşı olumsuz şeyler yaptı ama aslında Mustafa Kemal öyle sanıldığı gibi Kürt karşıtı değildir. Ben Mustafa Kemal’i çok iyi çözdüm. Kemalizm’i doğru tartışmaları gerekiyor. 1920’lerde Mustafa Kemal’in Kürtlere yaklaşımı böyle değildi. 1921 anayasasında da Kürtlerin yeri ve rolü vardır. O yüzden 1921 anayasasının iyi tartışılması gerekiyor. ‘25’lerden sonra işte bilinen Kürt isyanları ve başka şeyler bahane edilerek Kürtler, kültürel soykırıma tabi tutuldu. Ermeniler ‘büyük felaket’ diyor, Ermeniler fiziki soykırıma uğradılar, dünyanın her tarafına dağıldılar, oralarda zengin oldular, bir yaşamları var. Rumların sürgünü ortada, Yunanistan’a sürüldüler, onların da bir yaşamı, sözcüleri var. Süryaniler de Avrupa’ya dağıldılar, şöyle ya da böyle bir yaşamları var. Kürtlerin nesi var? Onlar bütün bu felaketleri yaşadı ama Kürtler, en kötüsünü kültürel soykırımı yaşadı. Şimdi de asıl büyük felaketi, kültürel soykırımı hala yaşıyorlar, Kürtler bunu tam göremiyorlar, o yüzden tartışılsın diyorum. Demokratik Toplum Kongresine önerim; 1924’ten sonra neler yaşandığını tartışmalarıdır. 1924’te, 25’te, 26 ve sonrasında yaşananları günümüze kadar olanları, yıl yıl tartışmalarını öneriyorum. Ben bu soykırımları, kültürel soykırımı söylerken Türkler soykırımcıdır demek istemiyorum. Türklere bir karşıtlığım, bir düşmanlığım da yok, aslında iç içe yaşıyoruz ve dostluk hissediyorum. Ben sevdiğim için Türklerle Kürtler birlikte yaşasın diyorum. Aksi haldeki bir tutum, benim insani demokratik kişiliğime yakışmaz. Devlete de söylüyorum, korkmalarına gerek yok, yüzlerce yıldır birlikte yaşıyoruz, demokratik toplum oluşturarak, demokratik bir anayasa iradesini açığa çıkarabiliriz.’
24 Haziran 2009 tarihli Görüşme Notu‘dur

Jêder 2: … Kemalîzm xistin qanûna bingehîn. Mistefa Kemal him li himberî wê û him jî li himberî têgeha kemalîzmê derket. … Recep Peker di wan deman de qanûnên Mûsolînî xistin nav qanûnên Tirkiyê. Mistefa Kemal ew qanûn ne dixweztin, lê qeweta wî negihayê…

27 Mayıs 2009 tarihli Görüşme Notu‘dur

Kaynak 2: Bunlar Laikliği de yanlış anladılar. ‘Bunlar İngiltere’nin etkisiyle hareket ediyorlardı. İçinde Almancı kanat da vardı. Bunlar laikliği de yanlış yorumladılar. Kemalizm’i anayasaya koydular. Mustafa Kemal, bunlara da, Kemalizm’e de karşıydı. Aynen Marks’ın kendi dönemindeki Marksizm’e karşı olması gibi. Bunlar kendi dışındaki herkesi, birçok kültürü, dili, azınlıkları, tarihi yok ettiler. Kendilerinden başka her şeyi düşman gördüler. Recep Peker, o dönemde Mussollini İtalya’sının kanunlarını çevirtip getirdi. Mustafa Kemal bunu istemiyordu ama gücü yetmedi, bunlar karşısında başaramadı. İnönü aldı götürdü. İnönü Başbakan’dı. Onlardan birisini Dışişlerine atadı. Fevzi Çakmak’ın da bu kadar süre görev başında kalmasının nedeni bundandır. Böylece kontrolü sağladılar

27 Mayıs 2009 tarihli Görüşme Notu‘dur

Jêder 3: … Mistefa Kemal mirovekî pozitîvîst bû….(yanî baş bû)

28 Ocak 2009 tarihli Görüşme Notu‘dur

Kaynak 3:…’Asıl Kemalizm 1926’da öldü. İşte görüyorsunuz Silivri cezaevinde kendilerine Kemalist diyenler orada tutuklu, orada kalacaklar veya çıkacaklar bu önemli değil. Bunlar zerre kadar Kemalizm’den anlamıyorlar. Bugün kendilerine Kemalist diyenler ve Kemalizm için mücadele edenler Silivri de yargılanıyor. Bunlar acınacak haldeler. Aslında yargılanan bunlar değil, Kemalizm’in kendisidir. Bunlar Mustafa Kemal’in karikatürünün karikatürü bile olamazlar. Abdulkadir Aygan benim uzaktan akrabam. Marifetmiş gibi basına bunlarla birlikte yaptıklarını anlatıyor. Benim için de Kemalist diyorlar ama ben Kemalist değilim. Mustafa Kemal pozitivistti. İngilizlerin asıl planı Türkiye’yi ön-İsrail yapmaktı. Türkiye’deki sermayenin büyük bir bölümü Yahudilerin elindedir. Üzeyir Garih cinayeti de bununla bağlantılıdır. Anadolu yeşil sermayesi daha fazla pay almak istiyor. Ancak Yahudilerin buna izin verebileceğini zannetmiyorum. İkinci Dünya Savaşı’yla birlikte de İsrail’i kurdular. Ama İngiltere bu ön-İsrail, proto-İsrail planını şimdi hayata geçirmeye çalışıyor. Bununla Türkiye üzerinden Ortadoğu’yu denetim altında tutmaya çalışıyor.
28 Ocak 2009 tarihli Görüşme Notu‘dur

Jêder 4: … Mistefa Kemal pêşî xwezt bûba wek Napolyon, dû re xwezt bûba wek Mazzînî, lê nebû wek wan. Mistefa Kemal bûba neba Robespîerrî dibû. Robespîer demokratekî bûrjuwazî bû.

21 Ocak 2009 tarihli Görüşme Notu

 

Kaynak 4: Mustafa Kemal Robespierre’cidir. Üzeyir Garih cinayetine ilişkin şimdi gazeteler yazıyor. Üzeyir Garih, Fevzi Çakmak’ın mezarını ziyarete gittiğinde öldürüldü. Burada çok ince bir mesaj var. Gazeteler de Üzeyir Garih’i öldüren kişinin Fikri Karadağ’ın askeri olduğunu yazıyor. Mustafa Kemal, aslında Marks’ın Marksist olmaması gibi Kemalist değildir. Kemalizm kavramı Mustafa Kemal’e rağmen Mustafa Kemal’in dışında geliştirilmiştir. Mustafa Kemal önceleri Napolyon’a özendi, daha sonra Avrupa milliyetçiliğinin babası Mazzini’den de etkileniyor ama onun gibi de olmadı. Mustafa Kemal olsa olsa Robespierre’ci olur. Robespierre burjuva radikal demokratıydı, kafasını Giyotin’le kestiler. Mustafa Kemal’in de 1926-27’de yaratılan siyasal teolojiyle manevi ölümünü gerçekleştirdiler.’
21 Ocak 2009 tarihli Görüşme Notu

Jêder 5:.. Mistefa kemal wê muxtariyet bida kurdan…. Heta di idamakirina Seyid Riza de imzeya Mistefa Kemal jî tuneye…

Li Mistefa Kemal teng kirin û hevalê wî ê hîn ji zaroketiyê de Ahîce Arif kujtin. Bi dardekirinê zirt lê kirin. Di sala 1926an de ew li koşka Çankayayê hepis kirin. Balkêş e, mîna a ku hevalên wî li wî kirin, hevalên min jî wilo li min kirin. Dora min jî rapêçabûn, nedixweztin min bibînin, hevalê min ê hîn ji zaroketiyê de Hasan Bîndal kujtin. Lê min ew yeka han zû ferq kir, min li gora rewşa xwe hin tedbîr stendin, li Şamê bi cih bûm û min lîztikên wan pûç kirin.

9 Nisan 2008 tarihli Görüşme Notu’dur

Kaynak 5: M. Kemal muhtariyet verecekti
Öcalan, şöyle devam etti: ‘Bunların yaptıkları bu sahte Türkçülüğün Mustafa Kemal’le de alakası yok. 1924’te Kürtlere Muhtariyet vereceklerdi. Yine 1922 Ocak ayında Kürt okullarının açılması için Meclis’te bir oylamayla -373 evet, 64 hayır- yasa çıkardılar. 1921 Anayasası Cumhuriyetin kurucu anayasasıdır, orada Kürt ve Türk halklarından bahsediliyor. Kürtler Cumhuriyetin ilk yıllarında kurucu unsurdur. 1921 Anayasası Cumhuriyetin ilk anayasasıdır ve asıl cumhuriyetçilik burada anlatılıyor… Cumhuriyetin ilk yıllarında Kürtlerin ve Türklerin birliktelik ruhu vardır. Ben Mustafa Kemal’i temize çıkarmak istemiyorum ama bunlar da Kemalizm’dir. Daha sonra 1926’da uzlaşı oldu, Mustafa Kemal, onlarla uzlaştı. Galanti, Mustafa Kemal’i tanrılaştırıyor. İsmet İnönü’yü de peygamberleştirmek istedi. Kürtleri, İslamcıları ve sosyalistleri tasfiye etmeye çalıştılar, sonra ettiler de. Fethi Okyar’ı Kürtlerin üzerine sürmek istediler, Fethi Okyar, ‘Benim Kürt arkadaşlarım var, ben Kürtlerin üzerine yürümem’ dedi, sonra onu düşürdüler. Kürtleri de tasfiye ettiler. Seyit Rıza’yı idam etmek için alelacele bir prosedür uyguladılar. İdamına hemen karar verdiler ve Mustafa Kemal’in imzasını beklemeden Seyit Rıza’yı idam ettiler. Seyit Rıza’nın idam kararında Mustafa Kemal’in imzası dahi yoktur.’
M. Kemal’in etrafını daralttılar
‘Mustafa Kemal, Fethi Okyar’a, Makbule ile birlikte, İsmet İnönü’ye karşı Terakkiperver’i kurdurttu. Bekir Sami İngiliz yanlısıydı. Dr. Nazım, iktisatçı, maliyeci Cavit onlar da var. Bunlar Mustafa Kemal’in etrafını daralttılar, en yakın çocukluk arkadaşı Ahice Arif’i öldürdüler. Ahice Arif’in ölümüyle Mustafa Kemal işin ciddiyetinin farkına vardı… Kazım Karabekir ve Rauf Orbay, Ahice Arif’i Mustafa Kemal’e hatırlatarak senin de sonun böyle olur, idam edilirsin diye uyardılar. Mustafa Kemal, onu öldürdüklerine göre sıra bana gelmiştir, diye düşündü. Daha sonra 1926’da bunlarla uzlaştı ve Çankaya’ya hapsedildi. Bu tasfiyeden sonra Mustafa Kemal iktidarda fazla etkili olamadı. Bu tasfiyeler nedeniyle Mustafa Kemal’in 1926’dan sonra bir kez bile gülümsemediği belirtiliyor. İlginçtir, aynı şey benim de başıma geldi. Ben kendimi Mustafa Kemal ile kıyaslamak istemiyorum ama burada büyük bir benzerlik var; benim de etrafımı sarmışlardı, görmemi istemiyorlardı, çocukluk arkadaşım Hasan Bindal, bir suikast sonucu öldürüldü. Ben erken fark ettim, kendime göre tedbirler geliştirdim, Şam’a çekildim, bu oyunlarını boşa çıkardım.’
9 Nisan 2008 tarihli Görüşme Notu’dur

 

Jêder 6:.. Mistefa Kemal qîmet dida ilim. Ew aliyê wî ji bo min girîng e. Mistefa Kemal xelet fêhm kirin; heger piçek hirmet li ba wan hebaya wê Mistefa Kemal rast fêhm kiribana.

12 Mart 2008 tarihli Görüşme Notu’dur.

 

Kaynak 6:… Kemalistler M. Kemal’i bilmiyor
Öcalan, şöyle devam etti: ‘M. Kemal’in kurduğu devlet 1922’den beri o kontrole girmiştir. M. Kemal boşuna bağımsızlık, özgürlük demiyordu, onu yalnızlaştırmaya çalışıyorlardı, çocukluk arkadaşı olan Arif’i tasfiye ettiler. M. Kemal, İsmet İnönü ve Fevzi Çakmak’a yönelecekti, bu güçler engelledi, çünkü onlara yönelseydi sıra kendilerine gelecekti. 1926’da bir Türklük geliştirdiler. Zaten Mustafa Kemal 1930’larda ne yaptı ki? Pek bir şeyle uğraşmadı, Türk Dil Kurumu’nu, Türk Tarih Kurumu’nu kurdu, daha çok bunlar üzerine çalıştı. Kendisi hiçbir zaman Kemalizm dememiştir. Zaten Kemalizm kavramı, Mustafa Kemal’den bağımsız, onun dışında ortaya çıkarılmış bir kavramdır. Sıra Kürtlere gelene kadar Sosyalistleri de tasfiye ettiler, Mustafa Suphileri kim öldürttü? Burada üç kesim tasfiye edildi. Sosyalistler, Kürtler ve İslamcılar. Bu politikalar bugün iflas etmiştir. Ben bunları dile getirince bana Kemalist diyorlar, hayır ben Kemalist değilim. Bütün bunları iyi anlamak lazım. Kemalizm anlaşılmadan bugünkü durum anlaşılamaz. Mustafa Kemal’in bilim kapasitesi sınırlıdır. Ancak bilime önem verdiği, çok okuduğu söylenir. Kendisi birtakım düşünceleri geliştirmek istiyordu. Anadolu uygarlığını araştırıyordu. Dil için söylediği teoriler, tarihle ilgili söyledikleri farklı olabilir, ‘Sümerler Türk’tür’ diyor, Hititler için de bir şeyler söylüyor ama ben bunların derdinde değilim, tabii ki bunlar tartışılır, mesela ben de ‘Sümerler Kürt’tür’ diyorum, Kürtlerin tarihini, kaynaklarını araştırıyorum. Ancak burada benim için önemli olan Mustafa Kemal’in bilime önem verişidir, biliyorsunuz ‘hakiki mürşit ilimdir’ gibi sözler sarf ediyor. Kendilerini Kemalist olarak tanımlayanlar Mustafa Kemal’i bilmiyorlar. Mustafa Kemal’e azıcık saygıları varsa O’nu doğru anlarlar. Ben bunları ifade ettiğim zaman başka şekilde yorumlanıyor, disiplin cezalarına gerekçe yapılıyor.’

12 Mart 2008 tarihli Görüşme Notu’dur.

Jêder 7: … Ji min re dibêjin tu ketîyî bin tesîra kemalîzmê. Na ne wilo ye, ez bi haweyê zanistî wî li hev diqulipînim…

Mistefa Kemal kiribûn reyisî Cimhûr û qewet jî hemû xistibûn destê Înonu. Înonu li herêma Egeyê çerkez û rom qir kirin. Di eslê xwe de Mistefa Kemal ne di wê xêzikê de bû. Ew hinekî ji aliyê azadiya wan ve nêzîkî mijarê dibû. Wî dixwezt rê li ber hin tiştan veke, lê her gava ku dixwezt wan rêyan veke, bûyerên wek raperîna Şêx Seîd û Menemenê derdixistin pêşiya wî…

Di dardekirina Seyid Riza de heyetek ji Dersimê dixwaze li Elezîzê Mistefa Kemal bibîne… Heger Mistefa Kemal berî dardekirina wî bi sêsetan gihabaya Elezîzê wê bi darde nebaya…

Mistefa Kemal mirovekî pragmatîst bû…

Mistefa Kemal mirovekî rastoyî bû…

27.02.2008 tarihli görüşme notudur.

 

Kaynak 7: … Son savunmalarımda da aslında bütün bunları, bu iktidar kavramlarını değerlendiriyorum. İngilizlerin Ortadoğu’ya ilişkin yaklaşımı, daha önce de söylemiştim, eskidir. Finans Kapital, büyük oranda hakimdir. İşte Arap sermayesi, petrol onların denetimi altındadır. Her şeyi denetim altına almaya çalışıyorlar. Mustafa Kemal’e ilişkin de işte bana Kemalizm’den etkilenmiş falan diyorlar, öyle bir şey yok. Ben bilimsel değerlendirdim, ben aslında Kemalizm’in özgürlükçü çizgisini tartışıyorum. Biliyorsunuz daha önce de belirtmiştim. Mustafa Kemal 1919-1924 arasındaki dönemde biraz bağımsızlıkçıydı, ancak İngilizler bundan sonra denetimi ellerine aldıktan sonra devleti tanıdılar. Ama biliyorsunuz o dönemin bütün kadroları İttihat Terakki kadrolarıydı, etrafını sararak onu boğdular. 1920’lerde bile Mustafa Kemal bunlarla çok uğraştı, çok güçlüydüler. Sonra çok sayıda kadrolarını -Dr. Nazım, Cahit�gibileri- tasfiye etti. Yalçın Küçük kendisinden etkilendiğimi söylüyormuş, aslında kitaplarında belli olguları alıyor, bunları başka kaynaklardan da öğrenebiliriz. Olguları okudum ama değerlendirmelerine bütün olarak katılmıyorum.’
İnönü İngilizlerin adamıydı
‘İngilizler, 1920’lerden sonra Sovyet Rusya’ya karşı bir ittifak olarak İttihat Terakki kadrolarıyla ilişki geliştirdi. Mustafa Kemal Cumhurbaşkanı oldu, asıl gücün İsmet İnönü’de olduğu anlaşılıyor. Bazı yazarlar da asıl gücün İsmet İnönü’de olduğunu söylüyor. İsmet İnönü’nün İngilizlerle ilişkisi vardı, Mustafa Kemal bunu biliyordu. Sonunda uzlaşmak zorunda kaldı. Başbakan ve yakın okul arkadaşı Fethi Okyar’a ablası Makbule ile birlikte daha sonra Serbest Fırka’yı kurdurdu. Aslında bazı özgürlükçü çıkışları vardı ama sonunda uzlaştı. İnönü, Fevzi Çakmak İttihat kadroları İngilizlerle ilişkiliydiler. Mustafa Kemal’e sen cumhurbaşkanı ol diye dayattılar, bütün gücü İnönü’ye verdiler. İnönü, Ege’de Çerkesleri, Rumları tasfiye etti. Aslında Mustafa Kemal, bu çizgide değildi. Biraz daha özgürlükçü yaklaşıyordu. İşte İzmit konuşmasında bir çeşit otonomi dediği demokratik özerkliğe karşılık geliyor, bazı açılımlar yapmak istiyordu ancak her seferinde karşısına bir olay çıkardılar. Şeyh Sait İsyanı, Menemen Olayı işte İzmir suikasti. Yeri gelmişken ilginç bir şey anlatayım.
M.Kemal Seyit Rıza’yı asmayabilirdi
Seyit Rızaların idamında, Dersim‘den bir heyet, Mustafa Kemal ile görüşmeye çalışır. Mustafa Kemal Elazığ’a gelecektir. Ancak bu kadrolar, bu görüşmeyi engelledi. Üç saat erken gelseydi Seyit Rızaların idamının gerçekleşmeyeceği söyleniyor. Birtakım eksik evraklarla, imzaları bile tamamlamadan idamlar gerçekleştirildi. Mustafa Kemal’le görüşebilselerdi belki de Koçgiri’deki gibi bir uzlaşmayla sonuçlanabilirdi. Ama buna engel olundu. Kadınlara ilişkin de aslında Latife ile ilişkisine kadar bir özgürlük, bir güzellik arayışı vardı. Babam da bana anlatırdı, o dönem askermiş. Mustafa Kemal Antalya’ya gittiğinde kızlarla yaptığı bir toplantıda sohbet edip, şiir ve edebiyat konuşmuşlar. Halk da ‘Mustafa Kemal kızlarımıza el attı’ diye isyana kalkışmış. Bu nedenle Mustafa Kemal, Antalya’yı apar topar terk etmek zorunda kalmış. Ben küçükken babam bana bu hikayeyi anlatmıştı. Daha sonra kitaplardan okuduğum hikaye ile babamın anlattığı hikaye aynıydı. Beni de kadın özgürlüğü konusunda çok suçladılar ancak biz onlara özgür alanlar sunabildik.’
Türklüğü savunanlar Türk değil
‘Aslında Mustafa Kemal, çok okuyan biriydi. O dönemin bilgilerini alarak mevcut elinde olanı derleyip toplamaya çalıştı. Pragmatist biriydi. İttihat Terakki çizgisi, Enver çizgisi yayılmacı ve maceracıydı. Mustafa Kemal, gerçekçiydi, mevcut olanı derleyip toplayarak Cumhuriyeti kurdu. O dönem, İttihat kadrolarının bir bölümünü tasfiye etti. Yine o dönem Mustafa Suphileri boğdurdu. Kendi bağımsızlık çizgisini oturtmaya çalıştı ama adamlar kurt gibiydi, bütün kadrolar İttihat Terakki kökenliydi. Bu çizgi uzun sürmedi. İnönü ve Çakmak gibi kadrolarla İngilizler ilişkilendi. Mahir Çayan’ı niye tasfiye ettiler, biraz bu çizgisinden dolayıdır. Ülkücüleri de o dönem aslında kullandılar. Madanoğlu, Doğan Avcıoğlu, bazı işte üçüncü dünyacı, Küba’ya yakın subaylar, bunların tümü tasfiye edildi. Bugün dayatılan Türklüğü savunanlar aslında Türk değildir. ‘Ne Mutlu Türküm Diyene’ sözünü de Mustafa Kemal söylememiştir. Mustafa Kemal’in katıldığı bir toplantıda yanılmıyorsam Haim Nahum adında bir Yahudi kalkıp konuşmuş ve bir slogan olarak ‘Ne Mutlu Türküm Diyene’ demiştir. Bugünkü Türklüğü savunanların gerçek anlamda Türkmenlerle bir ilişkisi yoktur. Mümtaz’er Türköne gibi bazı milliyetçilere dönek diyorlar, aslında onlar dönmüş falan değil, sadece bu milliyetçiliği yapanların Türklükle alakası olmadığını, bunun Türklüğe bir yararının olmadığını biraz anlamış gibiler. Bugün de aynı anlayış sürdürülmek isteniyor. Hatta bizim komşu köylerin bir kısmı Türkmen’dir. Bunlarla bir alıp veremediğimiz yoktur. Ortak yaşama sorunumuz yoktur ama bundan rahatsız olanlar var. Bunlar önceden de vardılar.’
27.02.2008 tarihli görüşme notudur.

 

Jêder 8: … Mistefa Kemal di wan zemanan de ilim asas girtibû, Yalçin Kuçuk jî ew mijar nivîsandine lê hemû tişt tevlihev kiriye…

16 subat 2008 gorusme nontlari (Gundem online)

Kaynak 8: Kemalizme objektif bakıyorum . Ben Kemalizm’i bir olgu olarak ele alıyorum. Kemalizm’e objektif bakıyorum. Yani bilimsel olarak inceliyorum ve ‘Atatürk şöyle şöyle yapmıştır’ diye belirtiyorum. Tarihi perspektiften bakıyorum. Dolayısıyla katıldığım ve katılmadığım, ağır eleştirdiğim yanları var. Etkilenme değil. Kemalizm’le ilgili bilimsel gerçeklikler var, örtüştüğümüz ve örtüşmediğimiz yönler var. Atatürk o zaman bilimi esas almış, o zamanın hâkim bilim anlayışı da pozitivizmdi. O zaman onların çoğu da pozitivistti. Yalçın Küçük de bu konuları yazmış ama her şeyi birbirine karıştırmış. Atatürk o zamanlar ‘milli duygu’ için tehlikeli gördüğü kesimleri, iki kesimi dışlamıştır. Mustafa Suphi ve arkadaşlarını öldürtmüş, Mehmet Akif’i ise Mısır’a sürgüne göndermiştir. Sait Nursi’yi de Isparta’ya sürgüne göndermiştir. İngiltere 1922’den beri Türkiye’yi kontrolü altına almıştır. Tevfik Rüştü İngiliz yanlısıydı. Bekir Sami de İngiliz yanlısıydı, Avrupa’da İngilizlerle anlaştı. Bir şeyler yapmaya çalıştı, sonra engellendi. Ancak daha sonra Atatürk de İngiliz politikalarına teslim oldu, bir şey yapamadı. II. Dünya Savaşı’ndan sonra bazı milliyetçiler Amerika’da eğitildi. Son otuz yılda da demokratik güçler ezildi, hepimizi ezdiler, bizi de ezmeye çok çalıştılar, Kürtler zaten ezilerek devre dışı bırakıldılar.’

16 subat 2008 gorusme nontlari (Gundem online)

Jêder 9: … Mistefa Kemal alîgirê serxwebûnê bû. Wî ew xêzik diparazt. Ekîba wî ne jêhatîbû…

Cimhûriyet piştî sala 1930î bi emperyalîzmê ve hatiye girêdan…

26.12.2007 tarihli Görüşme Notudur

 

Kaynak 9: … Kemalizm’den anlamıyorlar. Bugün ‘Kemalistiz’ diyorlar, en çok da ordu Kemalizmi dillendiriyor. Ancak bunların Kemalizmi anladıklarını düşünmüyorum. Kemalizmi bir parantez içinde değerlendirmek gerekiyor. M. Kemal ne yapmıştır? İttihat-Terakki’nin içinde İngilizlere yakın bir grup vardı. Cavit Bey onlardan biriydi ve daha sonra M. Kemal onu idam ettirdi. Enver Paşa Almanlara yakın gruptu. O dönem Almanlar güçlü olduğu için İttihat-Terakki Almanya çizgisinde davrandı. Aslında M. Kemal’in ekibi çok güçlü de değildi. Ancak O, bu iki grubun çelişkisinden yararlanarak aradan sıyrılmayı bildi ve kendi çizgisini uyguladı. Bunun o kadar kolay olduğunu düşünmeyin. O dönem İngiliz ve Alman ekipleri güçlüydü. Buna rağmen belli ölçülerde Sovyetlere de dayanarak M. Kemal bağımsız bir çizgi koymaya çalışmıştır. Bunda belli ölçülerde başarılı da oldu. Önünde kapitalizmden başka bir seçenek de yoktu. Bazı ilkeler geliştirdi. Bağımsızlık 1930’lara kadar söz konusudur. Ondan sonra Türkiye Cumhuriyeti emperyalizme bağlanmıştır. Kemalizmi bu parantez içinde algılamak, bağımsızlığını böyle değerlendirmek gerekiyor.’

26.12.2007 tarihli Görüşme Notudur

Jêder 10: … Xêzika Mistefa Kemal azadîxwazî û serxwebûn bû…

3 subat 2007 gundem online

Kaynak 10: … Türkiye faşizm sürecine girdi. Neo-İttihatçıların ülke için yarattığı tehdide bu hafta da değinen Öcalan, şöyle devam etti: ‘Bu Neo-İttihatçılar kendilerine Mustafa Kemalciyiz diyorlar. Ama Mustafa Kemal hiçbir zaman Almanya ile ittifak yapmamıştır. O’nun çizgisi özgürlükçü ve bağımsızlıkçı çizgidir. O, dönemindeki koşulların dayatması nedeniyle daha çok İngiltere ve biraz da Sovyetler’le ittifak yapmıştır. Ama hiçbir zaman Almanlarla ittifak yapmamış, Alman faşizminin yol açacağı tehlikeleri öngörmüştür. Türkiye’nin şu anda içine girdiği yol, Almanya’daki İkinci Dünya savaşı felaketiyle sonuçlanan Hitler faşizmi sürecine benziyor. Almanya İttihat Terakki ittifakı nasıl Osmanlı’nın sonunu getirmişse, Almanya Neo-İttihatçılar ittifakı da Türkiye’yi benzer bir tehlikeye sürüklemektedir. Alman emperyalizmi Irak ulus-devletini de destekledi, Saddam’a arka çıktı, onu ABD’ye karşı cesaretlendirdi, destek verdi fakat sonra ortada bıraktı.’
3 subat 2007 gundem online

Jêder 11: … Mistefa Kemal masonî rexne kirin….

Masoniyan ermenî koçber û qetil kirin…

10 aralik 2006 gundem online

Kaynak 11: M. Kemal, Masonları eleştirdi. ‘Bu Ermeni Taşnak örgütü de onları vurmuş, onlar da Ermeni halkını tehcir ve katletmiştir. Bu gün de aynı politikalar Kürtler üzerinde hayata geçirilmek istenmektedir. Milliyetçi yapılanma İttihat ve Terraki örgütlenmesiyle Sultan Abdulhamit’i devirmiştir. Dolayısıyla Ortadoğu’da Mason olmayıp da başarı şansı olabilen tek bir lider yoktur. Mustafa Kemal de Masonları eleştirip sonraları kendi Mason örgütünü kurmuştur fakat başarılı olamamıştır. Mustafa Kemal çok politiktir, askeri yönünden ziyade siyasi yönü çok güçlüdür. Mustafa Kemal aynı zamanda tam cumhuriyetçidir. Ve bütün bunların da farkındaydı. Yalçın Küçük’ün bu konuyla ilgili bir cümlesi çok ilginçtir. Bu konuya ilişkin; ‘Kurtuluş Savaşı, aslında Hıristiyanlar ile Yahudiler arasındaki bir savaştır’ demiştir.’
10 aralik 2006 gundem online

Jêder 12: .. Gelek tiştên min û Mistefa Kemal ku hevdu digrin hene…

2 Mayıs 1999 Tarihli Görüşme

Kaynak 12: Mustafa Kemal 1923’e kadar farklı yaklaşıyor. O uygulansa çözüm olur. Mustafa Kemal’de bizim sözlerimize uygun çok şey var. Çanakkale’de yüzbin şehit verildi. Neden bu ortak vatana sahip çıkmayalım. Savunmam çözümleyici. Arkadaşlara bu uyarıyı yapın. Benim kullanıldığım iddiası küstahlıktır. Benim burada bir gün yaşamam onların ömrüne bedel. Ben burada iğne ucu kadar çözüm yaratabiliyorsam buna saygı duyulması gerekir. Devletin beni

2 Mayıs 1999 Tarihli Görüşme

Jêder 13: … Di eslê xwe de Mistefa Kemal xwezt ku rê li ber kurdan veke, lê ji ber isyanên wan tobe kir.

08 Agustos 2000 Tarihli Görüşme

Kaynak 13: … Aslında Mustafa Kemal Kürtlerle ilgili açılım yapmak istedi ama isyanlardan sonra tövbe dedi. Kürtleri inkar etmez ancak cumhuriyet karşıtlığı nedeni ile suskun kaldı. 1919-1925 arası esas alınırsa 35-40 yerde Kürtlere ilişkin özgürlüklerden bahseder.

08 Agustos 2000 Tarihli Görüşme

Jêder 14 :… Mistefa Kemal serokekî ku berî hemû tiştî di her mijarê de ilim ji xwe re asas girtibû. Li ser çar hezar kitêbên ku wî xwendibûn lêkolîn bibe, tiştên min ê ku di derbarê wî de dibêjim jî wê bêhtir bên fêhm kirin….

Di sala 1925an de ne mimkun bû ku Mistefa Kemal bergeheke demokratik ber pêyî kurdan kiribaya, tiştê ku di wê demê de diva bû kiribaya bi tenê hew rizgarkirina tirkan bû…

22.06.2006 Tarihli görüşme

Kaynak 14: … Benim görüşlerimi dile getirirken Mustafa Kemal’i sık sık gündeme getirmemin anlamı vardır. Bazıları bu durumu eleştiriyor ve yanlış anlıyor. Mustafa Kemal’in güncelleştirilmesi gerekiyor. Mustafa Kemal her şeyden önce her konuda kendine bilim’i esas alan bir liderdi. Bu durum önemlidir. “Hayatta En Hakiki Mürşit İlimdir” ve benzeri sözler sarf etmiştir. Okuduğu dört bin kitap incelenirse ne demek istediğim daha iyi anlaşılır. Ayrıca esinlenmek kötü değildir. Mustafa Kemal Kurtuluş savaşında Kürtlerle stratejik ittifakın önemini çok iyi kavramıştır ve bu ittifakı gerçekleştirmiştir. Bunun gereği olarak Erzurum ve Sivas Kongrelerini gerçekleştirmiştir. Benim bir süredir önerdiğim şehir Meclisleri ve bölgesel Meclisler Türkiye’ye gerçek anlamda Demokrasinin yerleşmesini sağlamak açısından Erzurum ve Sivas Kongrelerinin oynadığı rolü oynayabilir. O dönemki Misak-ı milli havasının bugün demokrasinin yerleşmesi için yakalanması gerekiyor. Kurtuluş savaşını ve o süreçte Kürtlerle yapılan ittifakı sağlayan Mustafa Kemal’i önemsemek gerekir. Mustafa Kemal öyle Kürt karşıtı birisi değildir. Hatta Türkiye’nin ilk anayasası da bu anlamda daha demokratik bir anayasaydı.  İbrahim Kaboğlu da 1921 anayasası hakkında değerlendirmelerde bulunmuştu. Olumlu buluyorum. 1921 anayasası daha demokratiktir. Ancak en kısa ömürlü anayasa da bu olmuştur. İbrahim Kaboğlu ve Baskın Oran’ın bu konudaki görüş ve kitapları incelenebilir, tartışılabilir.

Bu dönemde Mustafa Kemal’in Kürtlere geniş muhtariyet verilmesi gerektiği yönünde düşünceleri olmuştur. Bu düşünceleri içeren çok sayıda mektuplar ve benzeri belgeler bulunmaktadır. Ancak bu belgelerin çoğu Kemalist olduklarını iddia eden bürokratların da içerisinde yer aldığı bazı kesimlerce yakılarak imha edilmiştir. Atatürk’ün Kürtlere yönelik olumlu düşünceleri olduğu böylelikle sansürlenmeye çalışılmıştır.

Kurtuluş savaşı dönemi iyi incelenirse, o sürece iri emperyalist devletlerin tam hakim olduğu görülür. Ortadoğu’nun şekillenmesiyle ilgili plan söz konusu büyük devletler tarafından hazırlanmıştı. Bu söyleyeceklerim Ermeniler tarafından yanlış anlaşılmasın. Ben hiçbir halka ve haklarına karşı değilim. Mustafa Kemal’in öncülüğünde Kürtler ve Türkler arasındaki ittifak sağlanmamış olsaydı Kürtlerin yaşadığı Kürdistan coğrafyası bugün daha çok parçaya bölünmüş olurdu. Bugün doğudaki toprakların çoğu, Erzurum, Van, Diyarbakır gibi iller, Ermenistan sınırlarında kalacaktı. Irak tamamen  Araplaşacaktı, Suriye’nin kuzeyinde Asuristan gibi küçük bir devlet kurulacaktı. Kürtlere de Şırnak, Hakkari, belki Siirt illeri verilecekti. Türklere de Konya, Niğde, Nevşehir gibi İç Anadolu’ya sıkışmış küçük bir alan kalacaktı. Bu şekilde oluşacak küçük devletler bağımsız olamayacak, Fransız ve İngiliz emperyalizminin egemenliği altında olacaklardı. Bu küçük Devletlerin bugünkü Kürt Federe Devletinden pek farkı olmayacaktı. Ermeniler ve Pontuslar o zamanki Emperyalistlere güvenerek onların oyununa gelmişlerdir ve kaybetmişlerdir. Soykırıma uğramışlardır. Çünkü egemen güç olan Osmanlı ‘sen beni öldüreceğine ben seni öldüreceğim’ mantığıyla hareket etmiş ve bu acı tablo ortaya çıkmıştır.

1925’ten sonra Mustafa Kemal’in Kürtlere yönelik olumlu bir tavrı olmadığı görülüyor, Kürtlere karşı Demokratik bir açılım gerçekleştirilemez miydi? Diye bir soru sorulabilir. O dönemde mümkün değildi. O döneme, Cumhuriyeti koruma güdüsü hakimdi. M.Kemal’in o dönemde yaptığı tek şey Türkler’i kurtarmaktır….

Belirttiğim gibi asıl belirleyici güç İngiliz Emperyalizmidir. Cumhuriyeti kuran ve yaşatmaya çalışan Mustafa Kemal sonuçta ihtilalci bir kişiliğe sahiptir ve emperyalizm tehlikesini de görmüştür. Bu nedenle de  O ve ekibi 1925’ten sonra Cumhuriyeti koruma içgüdüsüyle hareket etmiştir. Fransız ihtilaliyle ortaya çıkan jakoben anlayıştan etkilenen tüm ihtilalci kişilikler gibi  o da karşıtlarını yok etmiştir. Bu jakoben kişilikleri  Akademik kafa anlamayabilir. Gerçi Türkiye’de öyle bilimsel Akademik bir düşüncenin olduğu da tartışılır. Mustafa Kemal o dönemde Cumhuriyete karşı geliştirilebilecek bütün hareketlere karşı sert önlemler almış ve karşıtlarını ezmiştir. Mesela; Cumhuriyetin ilk yıllarında Kürt önderlerinden Seyit Abdulkadir’e iki ajan yollanıyor. Şimdi de Kürtler içerisinde on binlerce ajan var. Seyit Abdulkadir’i tanıyorsunuz dönemin Şura-i Devlet yöneticiliğini yapmıştır. Bunlar Seyit Abdulkadir’e kendilerini İngiliz olarak tanıtıyorlar, İngiliz devleti adına tekliflerde bulunuyorlar. Ve Abdulkadir bu oyuna geliyor. Sonuçta idam ediliyor. 1925’teki Şeyh Sait İsyan’ında söylenildiği gibi İngiliz parmağı da yoktur, ancak İngilizler bu durumdan yararlanmak istemişlerdir. Netice itibariyle Kerkük ve Musul İngilizlere bırakılmak zorunda kalınmıştır. Bazı kesimler Kerkük ve Musul’un verilmesinin büyük bir taviz olduğunu söylüyorlar. Aslında  bu küçük bir tavizdir. Asıl büyük taviz İzmir İktisat Kongresi ile Türkiye Cumhuriyeti ekonomik olarak kendi kapitalist sistemleri  içerisine alınmasıyla verilmiştir. Daha önce Rusya ile olan ilişkileri bu şekilde sona ermiş ve tercihini bu şekilde kullanmak zorunda kalmıştır. Türkiye  batının kapitalist sistemine bu şekilde girmiş, 50’li yıllarda bu ekonomik ilişkiler daha da gelişerek perçinleşmiştir. Bu da bir çeşit işgaldir. Askeri işgalden daha tehlikelidir. Sıcak para eşittir işgal demektir. Finans sermayenin işgalidir. Artık Türkiye bu sistemden kopamayacak bir duruma getirilmiştir.Bunlar basında işlenebilir.

Türkiye’nin bu sistemden kopması çok zor. Türkiye kendi yapısal sorunlarını çözemediği için, içinde bulunduğu bu durumundan Batılı Ülkeler taviz koparmak suretiyle ekonomik olarak yararlanmaktadırlar. Bir gazetede okudum bir Ermeni de söylüyordu; Fransa Ermeni Soykırımını sürekli gündemde tutarak her yıl soykırımın yıldönümünde meclise tasarılar getirmekte, Türkiye’ye baskı uygulamakta, bunun sonucunda Türkiye’den  tavizler koparmaktadır. Hatta son yılda Türkiye ile Fransa arasındaki ticaret hacminde Fransa lehine yüzde yirmi civarında bir artış olduğu söyleniyor. Günümüzün işgali eşittir sıcak para. Siz Yunanlıları iki-üç yılda attınız ama sıcak parayı kolay kolay atamazsınız.

Tarihte üç kez Türklerle Kürtler stratejik ittifak yapmışlardır. Kurtuluş savaşındaki ittifakın sonucunda Kürt ve Türk Halkının elde ettiği ortak başarısının yanı sıra Yavuz döneminde ve 1071 tarihinde Alpaslan döneminde de stratejik ittifak yapılmıştır. 1071’de Alpaslan Roma İmparatoru Romen Diyojen’e karşı Kürt’lerle ittifakı yaparak Anadolu’ya girmiştir. Alpaslan Silvan taraflarına gelerek, Mervani Kürt kalıntıları ve geri kalan Kürtlerle işbirliği yapmıştır. Bunun neticesinde Kürtler 10 bin asker ile destek vererek Alpaslan’ın savaşı kazanmasını sağlamıştır. Aynı şekilde Yavuz döneminde de benzer şekilde Yavuz Kürt ittifakını sağladıktan sonra Ortadoğu’ya girebilmiştir. Bugünkü Türkiye-İran sınırı o dönemde şekillenmiştir. Yavuz ittifakı sağladıktan sonra Çaldıran, Mercidabık, Ridaniye  savaşlarını kazanarak Suriye, Arabistan, Mısır yani Ortadoğu’ya egemen olabilmiştir. Yavuz o dönemde, Kürt beylerinin kendi aralarında bir lider seçmesini istemiştir. Ancak  Kürt beyleri arasında çelişkiler, rahatsızlıklar var. Yavuz akıllı adamdır. Kürt Beylerine mühürlü boş sayfalar göndererek kendi isteklerini tek tek yazmalarını istemiştir.

Bugün de tarihtekilere benzer  4. Türk-Kürt Demokrasi ittifakı sağlanarak Türkiye bu güç ve tehlikeli durumdan kurtulmalıdır. Bu durumdan ancak Kürt-Türk kardeşliği temelinde bütün Ortadoğu da ‘Demokratik Fetih’ yapılarak kurtulunabilir. Bu anlamda T. Erdoğan’ın İspanya Başbakan’ı ile yürütmek istediği Medeniyetler İttifak’ı devam ettirebilir ve bu bununla da sınırlı kalınmamalıdır. Israrla vurguladığım gibi Türk-Kürt ittifakı da sağlanıp Ortadoğu’ya Demokrasi kültürü yerleştirilmelidir. Yavuz döneminde yapılan ittifak ile Ortadoğu feodal bir şekilde fethedilmişti. Yapılacak yeni ve demokratik bir ittifak ile Türkiye demokratikleşebilir ve bu demokrasi kültürü bütün Ortadoğu’ya taşınabilir. Daha önce de söylediğim gibi; Ortadoğu’da ciddi demokrasi kültürü eksikliği var. Ortadoğu’da siyasetin ve toplumun demokratikleşmesi gerekir. Egemenler geçen yüzyıl başında Ortadoğu’ya despotik devlet  anlayışları dikte etti, 20. yüzyılı kaybettik, Ortadoğu demokratikleşmezse bir yüzyıl daha kaybederiz. Ortadoğu’ya demokrasi ne ABD tarzı savaş ile ne de Ortadoğu’daki mevcut direniş anlayışıyla mümkündür. Böyle bir direniş olmaz. Bu bir metod haline getirilmeye çalışılıyor. Irak’ta tam bir vahşet ve çılgınlık yaşanıyor, Arap oldukları halde Sunni ve Şiiler her gün birbirlerine acımasızca saldırıyorlar, birbirlerini öldürüyorlar, birbirlerinin kafa ve boğazlarını kesiyorlar. Bu tür bir direnişten bir şey çıkmaz. Aynen böyle söyleyebilirsiniz. Günümüzde İslam adına mücadele ettiklerini ileri süren İslami Kişiliklerin çoğu Amerikan beslemesidir.

Hepsini kastediyorum. Irak’ta bu durum yaşanırken Türkiye kendi sorunlarına gerçekçi yaklaşmaz ve sorunlarını demokratik bir çerçevede  çözmezse İran’dan sonra sıra Türkiye’ye de gelecektir. Türkiye de bu vahşetle karşı karşıya kalacaktır. Bu gerçekliği görmek gerekir. Ahmedi Nejat muhafazakar ve içe kapanmacı politika uyguluyor. Anti demokratik uygulamaları var. Irak’tan sonra sıra İran’a gelecek. Ortadoğu’da yarın ne olacağı belli olmaz. Saddam da eskiden ABD’nin desteğini almıştı. Şu anda Irak’ın ve Saddam’ın hali ortadadır. Ortadoğu’nun bu tablosu ortada iken Türkiye bu tehlikelerle karşı karşıya iken; Türkiye’de Kızıl Elmacılar denen koalisyon Kürt düşmanlığı merkezli bir siyaset yürütüyor ve bölünme paranoyasını sürekli canlı tutarak AB’ye karşı çıkıyorlar. Türkiye’de Kürt karşıtı bir linç ortamı yaratmaya çalışıyorlar. Gazetelerde okudum  kaç yerde buna benzer olaylar yaşanmış. Bu olayların arkasında sadece MHP yok, hatta biraz daha geri planda sayılabilir. Deniz Baykal politikalarıyla bu ortamın oluşmasına hizmet ediyor. Avrasyacılar AB yerine; Türkiye’nin yönünü Doğu’ya çevirmesi gerektiğini Rusya ve Çin ile ittifaklar yapması gerektiğini söylüyorlar. Şanghay gibi oluşumlar içinde yer almalı diyorlar. Bunlar göremiyorlar mı? Çin ve Rusya da kontrol altında. Çin mi Türkiye’yi kurtaracak? Öncelikle Uygur Türklerini rahat bıraksınlar. Kırgızistan’la sorunlarını halletsinler. Rusya mı Türkiye’yi kurtaracak? Rusya’daki Ermeni Lobisini hesaba katmıyorlar mı? ABD’ye de hangi lobilerin hakim olduğu bellidir. Bunlar kendilerine çılgın Türkler diyorlar. Çılgın Türkler kitabının yazarı ile  Deniz Baykal biliyorum aynı apartmanda oturuyorlar. Hatta kitabı birlikte hazırlamışlardır. Bazı senaryolar hazırlıyorlar. Türkiye’de 17 milyon işsiz insan var. Ekonomik kriz var. Güneyde Kürt oluşumu var, 300 bin kişilik ordusunun olduğu biliniyor. Bu yarın 500 bine çıkmaz mı? Çıkar. Yeterince silah alacak kadar paraları da var.  ABD silah veriyor mu? veriyor. Yarın daha fazlasını verecek. Bir de yarın öbür gün PKK’yi de yanlarına alırlarsa peki ne yapacaksın? Nasıl kurtaracaksın çılgın Türk? Yarın ABD bana silah ve imkan verip; Karadeniz’e kadar al dese, ben yine de ABD’ye hayır derim, çünkü sorunun bu şekilde çözülemeyeceğini, sorunun ancak demokrasi kültürünün yerleşmesi ile çözülebileceğini biliyorum.

Eğer PKK kötü niyetliyse, Türkiye’yi bölüp parçalamak istiyorsa devlet başta beni de olmak üzere PKK’ yi imha etsin. Ama artık durumun böyle olmadığını ben biliyorum. Orduda da ve devlette de bir kesim artık bunu görüyor. PKK demokratik bir Türkiye için mücadele ediyor. Aynı kesim bu anlamda PKK’nin şu anda kontrol edilebilir bir durumda olduğunu ve benim ölümüm halinde büyük bir belirsizliğin ve kontrol edilemez bir PKK’nin ortaya çıkacağını da görüyor. Avrupa birliği ve ABD  biliyorsunuz Kongra Gel’i terör örgütleri listesine almış durumda. Ama neden kimse bunu düşünmüyor, PKK savaşın yoğun olduğu dönemde bu devletlerden en üst düzeyde destek alıyordu, daha sonra stratejisini değiştirip demokratik çözüm için legal siyaset yapmak istediğini açıklayıp Türkiye çatısı altında bir çözüm için mücadeleye başladığında terör örgütleri listesine alındı. Bu nokta üzerinde iyi düşünmek gerekiyor.

Beni Türkiye’ye teslim eden komplocu güçlerin kim olduğunun net bilgisi elimdedir. Onların planına göre Apo  kaba bir direniş gösterir ya da burada fazla uzun yaşayamaz diye düşünüyorlardı. Bunun sonucunda Türkiye’nin bir iç çatışmayla kaybedeceğini hesaplıyorlardı. Ben bu durumu gördüm. Bu nedenle insanların ölmemesi, kayıpların artmaması için kendimi yaşatmam gerekiyordu. Ve yaşamaya çalıştığım koşulları siz de görüyorsunuz. Fakat direnmeye ve yaşamak için çaba göstermeye devam edeceğim.

Tarihi konulara ilişkin daha çok  değerlendirme yapılabilir. Sorunun çözümüne dönük güncel olarak yapmamız gerekenleri önümüze koymamız gerekiyor. Başta da söylemiştim. Bugüne ilişkin Bir Demokratik Eylem Planı hayata geçirilebilir. Önceki haftalarda dile getirdiğim Şehir ve Bölge Meclisleri artık hayata geçirilmelidir. Bu hedefi DTP’de gündemine almalı, hatta buna öncülük edebilirler. Sözcülerim de bu konuları her yerde, televizyonda dile getirebilirler. Hayata geçirmek için çalışmalılar. Bunu sadece Kürtler’in yoğunlukta yaşadığı bölgeler için söylemiyorum. Türkler de bu Meclislere katılmalıdırlar. Şehir ve bölge meclisleri oluşturulur. Sonra bu meclisler halkın sorunlarını tespit eder. Örneğin Kürtlerin dil, kültür, kimlik talepleri bu meclislerde tartışılır, incelenir. Daha sonra bunlar bir rapor haline getirilip sorunlar  ve çözüm önerileri halkın talepleri olarak TBMM’ye iletirler. Böylelikle meclisten bu sorunlarını çözmelerini isterler. Türkiye’deki önemli bir topluluk ve kültür cemaati olan Aleviler kendi sorunlarını şehir ve bölge meclislerine götürür, oradan da TBMM’ye çözüm talebi için sunulur. Mesela türbancılar cemaati de önemli ve büyük bir topluluktur. Türban sorunu da  Türkiye’nin  önemli bir sorunudur.  Onlarda kendi sorunlarını bu şekilde meclise iletebilir, çözüm isteyebilirler. Benzer bir sistem Kürtlerin yaşadığı diğer ülkelerde de oluşturulabilir. İran Komalası, Suriye Komalası, Irak Komalası, Türkiye Komalası. Bu dört Komala sorunlarını birlikte ele alıp çözebilirler. Birlikte hareket edebilirler.

Geçtiğimiz hafta isim konusunda net bir şey söylememiştim. Bu sistem, Komala Cıvaka Kurdistan olarak adlandırılabilir. Biliyorsunuz daha önce üç isim tartışılıyordu. Daha önce kullandığımız Koma Komalen Kurdistan da bu üç isimdendi. Bu isimler artık bir tarafa bırakılabilir. Uygun olduğu zaman artık bu isim kullanılabilir.

Referandum sonucunda Üç milyon iki yüz bin imzanın  Avrupa Konseyine  iletildiği söylediniz. Benzer başka referandum çalışmaları da yapılabilir. Sadece benim Başkanlığımın onaylanmasıyla sınırlı kalmamalı. Mesela referandumla Kürtlere şu sorulabilir.   Kürtlerin önünde üç seçenek var.

1- Bağımsız devlet  ya da Irak’taki oluşum

2-  Türkiye’deki mevcut statüko

3- Demokratik Özerklik demokratik özerklikten kastım, daha önce de ortaya koymuş olduğum demokratik çözüm projesini kast ediyorum. Sonuçlara bakılır bağımsız devlet isteyenler mesela 50 bin çıkabilir, Türkiye’deki mevcut durumu isteyenler 50 bin, demokratik çözümü isteyenler 3 milyon diyelim, bu sonuçlar alınır gerekli yerlere TBMM’ye iletilir.

Bu fikirleri ciddiye almak gerekiyor.  Bu şekilde şehir ve bölge meclisleri oluşturulup tabandan katılım sağlanırsa, tepeden inmeci siyaset anlayışının  aşılması sağlanabilir. Her zaman vurguladığım tabandan demokrasi bu şekilde pratikte  hayata geçirilebilir. Küreselleşmenin yarattığı sorunlara karşı küresel demokrasiyi geliştirerek cevap verilebilir. Ben burada küresel demokratik toplumculuk fikrinin öne sürülmesi gerektiğini dile getiriyorum.  Devletin de yeniden küresel anlamda tanımlanmaya ihtiyacı var. Benim Devlet tanımım şudur; devlet siyasi tecrübenin ve uzmanlığın en üst düzeydeki organizasyonudur. Benim devlet tanımım ne etnik nede dinidir. Başka referanslara yer yoktur, modern devlet tanımıdır.

Geçen hafta dile getirmiştim. Eksiklikler olmuş olabilir. Geniş bir konudur. Yazacağım savunmalarda daha geniş değineceğim. Ben Toplumu üçe ayırıyorum.

1. Kök Toplum. Üç ana unsurdan oluşur:

– Ekolojik Toplum

-Cinsiyet Özgürleşmesi, yani kadın özgürlüğüne dayanan toplum

-Toplulukların Denetimindeki ekonomi

2. Ara Toplum. Bir Siyaset Toplumudur.Devletle toplum arasında köprü vazifesi gören Üçüncü alandır. Üç unsurdan oluşmaktadır:

– Birey

– Sivil Toplum Örgütleri

– Siyasal Partiler

3. Üst Toplum. Devletdir

– Hukuk ve Anayasa Konseyi

-Yönetim Konseyi

-Savunma ve Güvenlik Konseyi

Kürt sorununun demokratik yöntemle çözülmesi konusunda  DTP’ ye çok önemli görev düşüyor. Bildiğim kadarıyla da yakın bir tarihte kongresini yapacak. DTP konusuna da değinmem lazım. Bütün  DTP’lilerin  demokratik aşkla dolu olmaları gerekir. Gittikleri her yeri bir demokrasi platformuna çevireceklerse görev alsınlar. Öyle koltuk veya başka şeyler için görev alacaklarsa ben desteğimi çekerim. Eş başkanlık meselesine geçen hafta değinmiştim. Benim burada önemle belirttiğim eş başkanlık kurumunun doğru ve önemli olduğu hususudur. Hatta eşbaşkanlık sistemini bütün dünya için öneriyorum. Yasal engel varsa de facto uygulansın.   Yasal olarak biri bildirilir fiili olarak iki kişi tarafından yürütülür, Kimin bildirileceği önemli değil, önemli olan eşbaşkanlık kurumunun fiili olarak yürütülmesidir. Ben burada Türkiye’nin sorunlarının çözümü için fikirlerimi dile getiriyorum. Bunlardan herkes istifade edebilir. Eşbaşkanlık kurumunun uygulanmamasını kabul etmem. Bir sempatizan olarak verdiğim desteği de çekerim.

Kürtler öyle akılsız değiller. Özgürlüğü biliyorlar artık. Ben özgürlük alanındaki boşluğu ve önemi bildiğim için özellikle kadın ve gençlik alanında müthiş bir kişilik yaratımına önem verdim. Bu konuda çok yoğunlaştım. Ve çok önemli bir düzeye ve geri dönülemeyecek bir noktaya geldik. Kürtler artık özgürlüğü bırakmazlar. Bu öyle parayla kıyaslanabilecek bir durum ve kavram değildir. İşte Osman ve diğerlerinin durumu ortadadır. Beş yüz dolar ve bir karı için kendilerini ne hale getirdiler.  Benim kadın sorununa yönelik çözüm önerilerim herkes tarafından, bütün dünya tarafından bilinmekte.  Kadına verdiğimiz bu önem herkesin dikkatini çekmekte. Hatta zaman zaman bu konu aleyhime dönderilmeye çalışılıyor.

Barış Grubu ve aydınların çözüme dönük olarak geliştirdikleri barış girişimleri önemlidir, bütün kesimler katılarak sürdürülmelidir. Tüm halkımıza özellikle cezaevindeki arkadaşlara selamlarımı iletin. Dostlarımıza  ve Türk aydınlarına da selamlarımı söyleyin. Siz avukatlarımı da ayrıca selamlıyorum. Halil İnalcık’ın tarih kitaplarını getirebilirsiniz. İyi günler.

Tüm arkadaşlara selamlar.

22.06.2006 Tarihli görüşme

Abdullah Ocalan doh li ser kemalîzmê çi gotibû?

 

BEŞ 1 – BÖLÜM 1

 

Jêder 1: “… Bi kurtî, çareseriya bi haweyê kemalîzmê ji ên epperyalîzmê talûketir e!…”

Jêder: Kitêba Abdullah Öcalan  a bi navê PKK Zindan Direniş Konferansı Konuşmaları, rûpel 63

 

Kaynak 1:  “…Bılindiği gibi Türkler de bir de paşaların gerçeği vardır. Paşalar içın devlet her şeydır; devletın bekası uğruna her şey kılıçtan geçirilebilir. Türk paşalarının böylesi bir gelişme özelliği vardır. Daha önce de belittiyimiz gibi, Türkıyede ulusal ve sosyal sorunların çözümünde katliam yöntemi tek seçenek olarak ele alındı. 1920 ler de Ermeniler ve rumlar, günümüze gelinceye kadar ise Kürtler ve diğer ulusal azınlıklar kaledildi. Sosyal sorunların çözümündeki katliam ,Mustafa Suphi ve arkadaşlarının katledilmesiyle başlatıldı. Bu, günümüzde İstanbul ve Ankarada düzenlenen baskınlarda 11 gencin topluca katledilmesiyle devam ediyor. Türk rejimi bu sorunu anti demokratik ve katliamcı  bir temelde çözmek istiyor. Kısacası kemalist yöntem emperyalizmin çözüm yöntemlerinden daha tehlikelidir…”

Kaynak: Abdullah Öcalan  PKK Zindan Direniş Konferansı Konuşmaları, Sahifa 63

 

Jêder 2:”…Kemalîzm dîktatoriyeke destbixwîne. Ev dîktatorî hinekî nêzîkî faşîzmê dibe û heta ji faşîzmê jî li paştir e. Me navê Pro faşîzm lê kiribû. Di hindurê vê dîktatoriyê de urf û adetên celadên osmanî hene…

Çawa ku terora osmanî û terora kemalîzmê ne xewedî naverokeke şoreşger e, di eynî wextê de herdu jî navê pevçûna du birayên xerab in…”

Jêder: Kitêba Abdullah Öcalan  a bi navê PKK Zindan Direniş Konferansı Konuşmaları sahifa 63, 64

 

Kaynak 2“…Kemalizme baktığımızda, onun getirdiği sistemin doğru dürüst bir kapitalist sistem bile olmadığını görüyoruz. Kemalizmin gerçekleştirdiği devrim veya uyguladığı şiddet yöntemi, kapitalizme hizmet eden bir devrim veya onun şiddeti bile değildir. Dolayısiyla kemalizm elikanlı bir diktatölüktür. Bu diktatörlük biraz faşizme yaklaşmaktadır ve hatta faşizmden bile geridır. Biz buna pro-faşizm adını veriyorduk. Bu diktatörlüğün içeriğinde Osmanlı cellat geleneği, halkların azgın düşmanlığı ve kendi öz halkına düşmanlık vardır. Böyle bir iktidar, osmanlı geleneğiyle despotizmin her türlü vahşetinın sürdürülmesidir.

Geçenlerde yayınlanan bir yazıda, bir Osmanlı sultanının ‘nizam i alem içın’ ondokuz şehzadeyi boğdurttuğu belirtiliyordu. Kemlizmın yaptığıda budur. Mustafa Kemal de  ‘nizam i alem içın’ö yani kendi iktidarı uğruna en yakınlarını katlettirmiştir. Osmanlı İmparatorluğu, halklar bir yana, sultanların en yakın akrabalarına karşı bile acımasız bir şiddet uygulamıştır. Bunun ‘nizam i alem içın’ yapıldığı söylenmektedir. Peki, bu şiddet ne kadar devrimsel nitelik taşımaktadır? Öyle anlaşılıyorki hem Osmanlı terörizmi ve hem de kemalist terörizm devrimci bir içeriğe sahip olmadığı gibi, her ikisi aynı zamanda kötü bir kardeş kavgasınında adıdır. Kemalizmin uyguladığı şiddetin içeriğinde ilerleme etkeni olmak gibi bir durum yoktur. Bu şiddet çok kötü bir geleneğin en kötü ve en son kalıntısıdır. Bunun biraz daha değerlendirilmesi gerekir. Türkiyedeki tartışmaların giderek bu noktaya geldiğini sanıyorum ve gelmek durumundadır. Kemalist terörü doğru bir biçimde değerlendirmeden Türkiye Cumhuriyetinın enkazından kurtulmak olanaksızdır…”

Kaynak: Abdullah Öcalan  PKK Zindan Direniş Konferansı Konuşmaları, sahifa 63, 64

 

Jêder 3: ”…. Mistefa Kemal bi metodên pir paşverû û dêktatorîyê be jî, hinekî neteweyeke tirkî çêkir. Ew neteweyetî ne bi cewekî demokratîk, bi cewekî terorîst û faşîst bû…”

Jêder: Kitêba Abdullah Öcalan  a bi navê PKK Zindan Direniş Konferansı Konuşmaları rûpel, 70

Kaynak 3“…KemalizmTürk milliyetçiliğiyle yapay bir uluslaşmaya yol açtı. Mustafa Kemal, çok geri ve diktatörce yöntemlerle olsada, Türk uluslaşmasını biraz oluşturdu. Bu uluslaşma anti demokratik temeldeydi; teröristti ve faşist nitelikteydi…”

Kaynak: Abdullah Öcalan  PKK Zindan Direniş Konferansı Konuşmaları, sahifa 70 

 

Jêder 4: “…  Mistefa Kemal bi rastî jî terorîst e; ên herî nêzîkî xwe jî bi bêheqî ji ber xwe kirine…. A ku li himberî xelkê bi kar aniye hemû teror e…. Bingeha cimhûriyetê li ser terorê ava bûye, di îdeolojî û politîka wî de teror heye…  ”

Jêder: Kitêba Abdullah Öcalan  a bi navê PKK Zindan Direniş Konferansı Konuşmaları rûpel, 71, 72

Kaynak 4: “…. Mustafa Kemalın kendisi gerçekten bir teröristtir; en yakınlarını bile oldukça haksız bir temelde tasfiye etmiştir. Bütün mücadele arkadaşlarının durumunu incelersek, hepsini çok haksız bir biçimde ve ciddi bir gerekçeye dayanmadan tasfiye ettiğini görürüz. Halka karşı uyguladığı temamen terördür. Halklara karşı uyguladığı normal bir sömürgeci savaş değil, bir özel savaştır. Kürdistanda gerçekleştirilen uygulamalar, Ermeniler ve Rumların göç ettirilmesi normal bir savaşın sonucu olmamaktadır. Özel savaşı günümüzün bir olayiymiş gibi ele almak hatalıdır. Cumhuriyetin kuruluşunun temelinde bu vardır.; felsefe ve uygulama tabiriyle ideoloji ve politikada bu vardır; daha sonraki süreç bunun gelişmiş ifadesidır. Yaşadığımız sürec ise onun tükenişinin ifadesidir…”

Kaynak: Abdullah Öcalan  PKK Zindan Direniş Konferansı Konuşmaları, sahifa 71,72

 

Jêder 5: “… Mistefa Kemal qesirbend û sersemyanê ku xelkê Kurdistanê binax kir û ser wî bi betonê seyand…”

Jêder: Kitêba Abdullah Öcalan  a bi navê PKK Zindan Direniş Konferansı Konuşmaları rûpel, 125

Kaynak 5:“…Çokça ifade edilen ve hak ettikleri lanetli sonucu yaşıyan bu tipler, Şahin-Yıldırım çetesi tabir edilen bu alçaklar bu doruğa karşı bir saldırı halindeydiler. Dahada ötesi, düşmanın emrinde en tehlikeli bir savaşımın sahibiydiler. Bu direniş, açık düşman terörü kadar, PKK içinde olup da düşmana ciddi yol gösteren ve sonuc aldırmak için her şeyini ortaya koyan alçaklarada yönelen bir direnmeydi. Bunların kullandıkları deyim aynen şöyleydi: Bu PKK nasıl doğduysa, öylece yerin dibine girmelidir. Hatta bu oluşum Kurdistan halkını tarihe gömme ve üzerini betonlamanın mimarı ve baş önderi olan Mustafa Kemalın adına izafeten Genç Kemalistler Birliği biçiminde kendisini adlandırmaktan da geri kalmadı…” (Şahin Dönmez ve Yıldırım Erik Diyarbakır Zindanında işkenceyle itirafçı olduktan sonra, Genç Kemalistler Birliği olarak kendilerini ortaya sunmuştular.)

Kaynak: Abdullah Öcalan  PKK Zindan Direniş Konferansı Konuşmaları,sahifa 125

…………………………………………………………………..

Jêder 6: “…Mistefa Kemal û siltanên osmaniyan eynî politîka bi kar anîne. …

Mistefa Kemal biratiya tirk û kurdan di ber ku aliyê xwe ê faşîst û nîjatperest veşêre her tim bi kar aniye…

Di isyanên kurdan ên dema Osmaniyan de qirkirin tunebû, lê di ên dema Mistefa Kemal de qirkirin heye; osmaniyan kurd binpê dikirin, Mistefa kemal kurd qir dikirin….

Gelek nivîskar li ser qetilamên Hîtler radiwestin, lê li ser mezinahiya qetilamên bi haweyê tirkan hîç lêkolînekê jî nakin…

Qetilama kurdan ji a ermenî û roman pir mezintir e. Mistefa Kemal bi qetilama fizîkî re rejîmeke ku li ser heywanan jî nayê bikaranîn li ser kurdan bi kar aniye. Mesele heywan heta ku bixwazin karin devê xwe ji hev vekin û bikalin û bimehin, lê li kurdên me ew yek jî qedexe kiriye. Heywan di axuran de heta ku bixwazin karin bizirin, binirin û bihorin, lê Mistefa Kemal firsetek wilo jî nedaye kurdan…”

Jêder: Kitêba Abdullah Öcalan a bi navê PKK 5. Kongresine sunulan Politik Rapor, rûpel 102, 103, 104

Kaynak 6: “… Burada Mustafa Kemalin de  Osmanlı sultanlarıyla aynı politikayı  sürdürdüğünü görüyoruz. Çünkü 1920lerde Kürtlere karşıtlık, Türk devlet kalıntılarının da yok olması demektir. Hatta ulusal tehlikenın gırtlağına kadar gelişmesidir. Bunu bildiği için, tüm gücüyle ‘Türk-Kürt kadrdeşliği’, ‘tarih boyunca birlik-beraberlik’ bir safsatayla kendi faşist-milliyetçi amacını gizler. Ama gelişen yeni bir devlet biçimidir. Hem de en katı ulusçuluğu, bir anlamda faşist ideolojik zırh olarak benimseyen devlet tekelciliği, oldukça merkezileşmeyi sağlamış Türk burjuva cumhuriyetidır.

Mustaf Kemal ise İttihat Terakicilikle başlar. Cumhuriyetin kuruluşuyla artık yeni bir dönem gelişir. Buna karşı tepkilerin gelişeceği açıktı. Zaten Ermeniler, Rumlar tasfiye edildikten sonra, son olarak sıra Kürtlere geliyordu. Onların kendi düzenlerini (dinsel yanı ağır bassada) korumak adına geliştirdiği isyanlar vesile edilerek acımasızca bastırılır. Bu bastırılmanın sonucu bildiğimiz gibi tümüyle Kürt etnik özelliğini hedef alan bir soykırıma doğru yol alma sürecine girilir. Bu yeni bir süreçtir ve kesin ulusal imha amaçlıdır. Bu, eski Osmanlı tarzı ayaklanmaları bastırma değildir. Bu isyanları bu yönüyle farklı değerlendirmek gerekiyor. Osmanlı döneminde isyanlar ezilirdi. Örneğin Bedirxan isyanları, Ubeydullah isyanları ezildi. Ama en ufacık bir şekilde halkın ulusal imhaya tabi tutulması tabi bir durum yoktu. Dil yasağı, kultür yasağı, toplumsal örgütlenme yasağı diye herhangi bir baskı sözkonusu değildi. Ama kemalist tarzda isyanların ezilmesiyle birlikte dil yasağı, kültür yasağı konulur. Hatta her türlü topluluk (tekke ve zavıyelere kadar) yasaklanmıştır. En ufacık geleneksel, toplumsal bir örgütlenmeye bile fırsat verilmez. Hatta isim taşıma hakkı bile zorla elinden alınır. Böyle bir geme vurulma dönemi başlar. Bu da belki de tarihte Hitlerin bile cesaret edemediği veya aklına getiremediği bir soykırımdır.

Bir çok yazar, çizer Hitlerin katlimları, filanın katliamları der durur.Ama Türk tarzındaki katliamın ne boyutlu olduğunu hiç araştırmaz. Belki Ermeniler biraz sızlanırlar, Rumlar ise belki biraz acısını duyarlar ama bütün yönleriyle bu katliamcılığı ortaya çıkaramamışlardır. En önemlisi de Kürt katliamında boyutlar henüz Kürtler tarafından bile hakkıyla anlaşılmış olmaktan uzaktır. Bu çok önemlidir. Çünkü insanlar bir katliam yaşıyorlar ama nasıl nasıl katledildiklrini bilmiyorlar. Katliam burada yalnız fiziksel anlamda değildir. Fiziksel katliam aslında kültürel, sosyal, siyasal katliamlara nazaran daha hafiftır. Çünkü fiziksel katliamda vurulan vurulur, kalan ise kaçar. Örneğin, Yahudiler katliamdan kaçtılar. Bugun dünyaynın en gelişkin ekonomik, sosyal, kültürel, siyasal topluluğudurlar ve dünyaya hükmediyorlar. Ermenilerin de bir kısmı katledildi, gerisi dünyaya savruldu. Onlarda bugün ekonomik, siyasal, ulusal olarak güçlü topluluklar halinde yaşıyorlar. Yine rumlar da katledildiler ve geri kalanları dünyanın dört bir tarafına savrulmak zorunda kaldılar. Ama onlarda Amarikada yine güçlü ulusal topluluklar olarak varlıklarını sürdürüyorlar. Görüyoruz ki, fiziksel katliam ardından kalanlar kendilerini hiç olmazsa insana daha yakışır bir düzey içinde tutabiliyorlar.

Ancak  Kürt katliamında bundan daha aşağı, daha tehlikeli bir durum sözkonusudur. Kürtler hem fiziksel katliamı yaşıyorlar, hem de katliamdan geri kalanlar sosyal, siyasal, kültürel, dilsel bir katliamı daha yaşıyorlar. Dikat edilirse, bu daha ağır ve daha tehlikeli bir durum olduğu kadar, aynı zamanda bir insan topluluğunun üzerinde geliştirilebilecek en hayvanlaştırmış rejimidir de. Hatta bizce hayvanlıktanda daha tehlikelidir. Çünkü hayvanlar hiç olmazsa gerektiğinde ağızlarını açıp diledikleri kadar meleyebilirler. Bizimkilerin böyle dillerini, ağızlarını açıp seslerini çıkarmaları, örneğin bir türkü söylemeleri, gösteri yapmaları, slogan atmaları pek mümkün değildir. Ama hayvanlar mesela ahırda, istedikleri gibi anırabilirler. Bir ahırı biz bir gösteri gibi ele alırsak, isteyen herhangi birisi istediği kadar bağırıp çağıra bilir. Ama Kürt topluluğunda buna bile fırsat yoktur…”

Kaynak: Abdullah Öcalan PKK 5. Kongresine sunulan Politik Rapor, sahifa 102, 103, 104

 

Jêder 7: ”… Mistefa Kemal mîna marê ku gez dike û dikuje û pê ve, wekî din tu politîka nayê bîrê…”

Jêder: Kitêba Abdullah Öcalan a bi navê PKK 5. Kongresine sunulan Politik Rapor, rûpel 106, 107

Kaynak 7: “… Mustaf Kemalın Türklük dediği de Osmanlı kalıntısı devletin resmi Türklüğüdür ve bunun bitmesi ona dehşet verici geliyor. O açıdan da tıpkı bir yılan gibi adeta vurup öldürmekten, ısırmaktan başka bir politika aklına gelmiyor…”

Kaynak: Abdullah Öcalan PKK 5. Kongresine sunulan Politik Rapor, sahifa 106,107

Jêder 8: “… Bi rastî jî kemalîzm Mûsolînî û Hîtler jî li paşt xwe hiştiye, ew di pêla faşîzma salên 1920î de nimûneya herî zîz e… ”

Jêder: Kitêba Abdullah Öcalan a bi navê PKK 5. Kongresine sunulan Politik Rapor, rûpel 108

 

Kaynak 8: “… Kemalizm gerçekten Mussoliniyi, Hitleri de geriden bırakan 1920lerdeki faşist dalganın en gelişkin örneğidir. Bu dalgada hiç bir eksilme olmadığı gibi daha da katılaşarak, sertleşerek günümüze kadar devam etti.. 12 Eylülde (1980 eylülü) doruk noktasına vardı…”

Kaynak: Abdullah Öcalan PKK 5. Kongresine sunulan Politik Rapor, sahifa 108

 

Jêder 9: ”… Li Tirkiyê bi rejîma kemalîzmê mirov daketine kerta meymûnê… ”

Jêder: Kitêba Abdullah Öcalan a bi navê PKK 5. Kongresine sunulan Politik Rapor, rûpel 109

Kaynak 9: “… Türkiyenin diğer topluluklarını, mesela gençliğini, hatta sıradan halkı (burjuva kesimi bir tarafa bırakalım) gözlesek, göreceklerimizi maymunlaşma düzeyine varmış durum diye değerlendirmek mümkündür…”

Kaynak: Abdullah Öcalan PKK 5. Kongresine sunulan Politik Rapor, sahifa 109

Jêder 10: “…Cimhûriyeta Tirkiya ku xelk kirine meymûn û yan jî bêyî ku firseta meymûnê bide hinekan dikuje û dibe…

Li Tirkiyê îro ji silogana ku ya divê mirov wek insên û yan jî wek meymûnê bijî pê ve tu rê nehiştine…“

Jêder: Kitêba Abdullah Öcalan a bi navê PKK 5. Kongresine sunulan Politik Rapor, rûpel 111

Kaynak 10: “… Halkını maymunlaştıran TC. Maymunlaştırılmayanı veya buna fırsat vermeyeni de katledıp götürüyor. Bu bir gerçektir. Hani genel bir söz vardır, ya barbarlık, ya sosyalizm diye. Şimdi Türkiye de bu sloganı söylemek de, bence biraz eksik, hafif kalır. Ya barbarlık, ya sosyalizm değil, ya insan olarak kalmak, ya maymunlaşmaktır. Çünkü başka seçenek bırakılmamıştır…”

Kaynak: Abdullah Öcalan PKK 5. Kongresine sunulan Politik Rapor, sahifa 111

 

Jêder 11: ”… Mistefa Kemal di wan deman de xwe derxistibû firotinê. Diçû ba ingizîzan digot ez ê bolşevîkan têk bibim, diçû ba Sovyetê digot ez ê Tirkiyê li himberî emperyalîztan baş biparêzim… Û bi wî haweyî Mistefa Kemal di 20 salî de bû faşîstekî ku ji Mûsolonî û Hîtler bêhtir bi xwedî bû… ”

Jêder: Kitêba Abdullah Öcalan a bi navê PKK 5. Kongresine sunulan Politik Rapor, rûpel 116

Kaynak 11: “… Aslında Mustafa Kemal bu desteklerin bir ürünüdür de. Bu dönemde Mustafa Kemal kendini satlığa çıkarmıştır. İngilizlere gidiyor, ben Bolşevikleri yenigiye uğratacağım diyor. Sahte komünist partiyi dayatıyor. Anadolu komünistliğini imha ediyor ve oradan destek alıyor. Staline, Sovyetlere gidiyor, ben emperyalist tehlikeye karşı Turkiyeyi iyi konumda tutabilirim diyor ve ondan da istediği kadar maddi –manevi destek alıyor. Böylece Mustafa Kemal 20 yılda bir Hitlerden, Musoloniden daha iyi beslenen bir faşist oldu. Bu da tarihin bir cilvesidir…”

Kaynak: Abdullah Öcalan PKK 5. Kongresine sunulan Politik Rapor, sahifa 116

 

Jêder 12: “… Ji ber ku li Tirkiyê kapîtalîzm hîn baş li pêş neketiye, sinifekî burjuwazî î li pêşketî jî tuneye. Li ba van bermayên eşraf û feodaliyê xurt in. Di vê rewşê de Mistefa Kemal di nav herdu aliyan de zigurdek e (soytariyek e)…”

Jêder: Kitêba Abdullah Öcalan a bi navê PKK 5. Kongresine sunulan Politik Rapor, rûpel 117

Kaynak 12: “… Türkiye içinde de aynı şey sözkonusudur. Daha kapitalizm iyi gelişmemiş ve dolayısıyla gelişmiş bir burjuva sınıfı da yoktur. Bunun yanında eşraf, feodal artıklar ise güçlüdür. Bu durumda Mustafa Kemal her ikisi arasında bir soytarı veya kendine has bir dikta sistemini yakalamakta güçlük çekmiyor.  Bir tarafı diğerine karşı kullanıyor. Bunun somut ifadesi olarak kendi çevresini idare etme tarzında da gördüğümüz  gibi iç ve dış politikasını ayarlayarak belki de çağın en tehlikeli diktatörlüğünü inşa ediyor…”

Kaynak: Abdullah Öcalan PKK 5. Kongresine sunulan Politik Rapor, sahifa 117

 

Jêder 13: “…Kemalîztan piştî ku li Anadolûyê liberxedanên xelkê ên mafdar girtin dest xwe û ew ji naveroka wan bi dûr xistin,  bûn dijminên xelkê û tekoşîna wan li gora berjewendiyên kompradorên tirkan, feodal, bazirgan û burjuwaziyên piçûk serguherî şoreşê kirin… ”

Jêder: Kitêba Abdullah Ocalan a bi navê Kurdistan da Zorun Rolu, rûpel 166,167

 

Kaynak 13: “….Ve Kemalist Hareket, başlangıçta halkçı ve haklı olan Anadolu direnme hareketlerinın başına geçerek onları bu içeriğinden çıkarıp, halklara düşman bir karekterde ve sadece Türk kompradorlarının, feodallerinın, ticaret ve küçük burjuvaların çıkarlarına uygun bir mücadeleye, bir dewrime dönüştürmüştür. Ve bilindiği gibi 1923 te askeri planda zafer kazanılıp kemalist diktatörlük kurulduktan sonra, yalnız ve yalnız belirttiğimiz bütün bu kesimleri bir Türk burjuvazisi potası içinde  eritmek, bütün bu kesimlerden  toprak ağalarından, kompradorlardan, tüccarlardan, küçük burjuvaziden ve asker sivil bürokrasiden güçlü bir Türk burjuvazisi yaratmak çabasına girmiştir. Anadolu köylülüğünün ve Türk halkının direnmesi buna dönüştürülmüş, Kürt hakim sınıflarıyla  feodaller aşiret reyisleri ve şeyhleriyle bu amaçla ittifak kurulmuş, Ekim Devriminden ve sosyalizmden bunun için yararlanılmıştır. Burada şu gerçek açıkça görülmeli ve bilinmelidir ki, her türlü işgal ve istila tehlikesine karşı direnişi başlatan Türk halkı olmuş, fakat kemalistlerin önderliği ele geçirilmesiyle, sonuçta halkın çıkarına hiç bir iş yapılmadığı gibi temamen halk düşmanı bir rejim ortaya çıkmıştır. Yine başlangıçta hiçbir direniş göstermeyen, İngiliz mandasına mı, yoksa Amerikan mandasına mı girelım seçeneğini arayan Türk fodalleri ve kommpradorları, halk direnişinin başına kemalistlerin geçmesi sonucunda ortaya çıkan devrim hareketinden yararlanan ve egemenliklerini kuran kesimler olmuşlaredır….”

Kaynak: Abdullah Ocalan Kurdistan da Zorun Rolu, sahifa 166,167

Jêder 14: “… Şêst sal e kemalîzm mîna ku pêşverû û şoreşger be derxistin ezmanan; têgihiştina karker û gundiyan bi zanatî li bin guhê hev xistin, û a herî melûl jî ku ev hemû li ser navê proleterya û sosyalîzmê dibûn …”

Jêder: Kitêba Abdullah Ocalan a bi navê Kurdistan da Zorun Rolu, rûpel 168

Kaynak 14: “…. Bazıları, altmış yıldan beri, özellikle Kemalizmin bu dönemini katıksız bir ilericilik  ve devrimci olarak göklere çıkarmış, işçilerin köylülerin ve genel olarak halkın bilincini çarpıtmış, ve işin garibi, bütün bunları prolatarya, komünizm ve sosyalizm adına yapmıştır…”

Kaynak: Abdullah Ocalan Kurdistan da Zorun Rolu, sahifa 168

Jêder 15: “…Karê kemalîztan bi tenê hew ew bû ku tevgera karker û gundiyan biperçiqîne; gava bi hêz bûn jî her cihê ku destê wan gihayê di xwînê de bihêlin û desthilatdariya xwe pêk bînin….

Kemalîzm ji tifaqa eskeran, axayên axê û ji hemû cureyên burjûwazî pêk hatiye. Kemalîzm dîktatoriya van e û ev hemû jî dijminê karker û gundiyan e… ”

Jêder: Kitêba Abdullah Ocalan a bi navê Kurdistan da Zorun Rolu, rûpel 169

Kaynak 15: “… Kemalist Hareketın işinin, sadece işçi ve köylü hareketlerini ezmek olduğunu, güçlendikçe eli ulaştığı yerlerde bu işi kanla yaptığını ve kendi egemenliğini gerçekleştirdiği zaman bu hareketlere nasıl vahşi ve sinsi yöntemlerle saldırdığını, halk tarihinini bilmek zorunda olan devrimciler iyi bilirler.  Ve ayrıca, kemalist yönetim altında işçi ve köylülerin çıkarının korunduğuna, işçi ve köylü hareketlerine izin veridiğine ait en ufak bir örneği hiç kimse gösteremez. Daha 1920ler de, kemalistlerin, Türkiyeli komünistlere nasıl saldırdığını, ulusal kurtuluşa katılmak isteyen Mustafa Suphilerin nasıl hunharca katledildiğini bilmiyen var mı? İşçi ve köylülerin, onların çıkarlarının temsilcileri olarak komünistlerin, bağımsız katılımına izin verilmediği bir harekete –Kemalist Harekete – ilerici, devrimci, demokratik, halkçı denildiği nerede görülmüş? Eğer azgın bir kemalist değilsek, devrim teori ve pratiğinde bu tür safsatalara yer bulabilirmiyiz? Sonuç olarak, Kemalist Hareket, asker, toprak ağası ve her kesimden burjuva ittifakının hareketidır; Kemalist Devrim, bunların devrimidir; Kemalist diktatörlük, bunların diktatörlüğüdür; ve butun bunlar, işçi köylü ve genel olarak halk düşmanıdır…”

Kaynak: Abdullah Ocalan Kurdistan da Zorun Rolu, sahifa 169

Jêder 16: “… Bi kurtî, kemalîzm bi çêbûna xwe re li dijî mafê neteweyetiyê çêbûye; ew zordest, nîjatperest, jenosît û xwedî karekterekî mêtingehkar e…

Kemalîzm xulamtiya bi emperyalîzmê re daxistiye derexeya kûçkaniyê… ”

Jêder: Kitêba Abdullah Ocalan a bi navê Kurdistan da Zorun Rolu, rûpel 171

Kaynak 16: “…. Kemalist Hareket Ermeniler üzerindeki soykırımı tamamlamış, Kürt halkına karşı katliam ve bastırma hareketlerini yürütmüş ve neye mal olursa olsun Kürdistandan pay alarak sömürgeleştirmeyi proglamıştır. Kemalist diktatörlüğün Kürdistandakii katliamlarla sürdürülen sömürgeleştirme hareketleri; daha sonraki dönemlerde ortaya çıkan bir olay değildir; daha Kemalist Hareket doğarken, ve yürüttüğü mücadelede bir kısım kürt hakim sınıflarının desteğini alırken, daha 1920ler de Kürditanın Sivastan Dersime kadar olan bölgesinde Kürt halkına karşı katliamve baskı uygulamasını başlatmıştır. Kısaca Kemalizm, doğuşuyla ulusların kendi kaderlerini tayın hakkına karşı doğmuş, ulusal baskıcı, şoven, katliamcı ve sömürgeci bir karektere sahip olmuştur.

Katıksız ve şöven bir burjuva ulusçuluğu olan Kemalizm en genel özellikleri bunlardır. Geçmişinden devraldığı bu özellikleri kemalist burjuvazi daha da geliştirmiş, gericileştirmiş ve emperyalizmın uşaklığı, bekçi köpekliği derekesine vardırmıştır.”

Kaynak: Abdullah Ocalan Kurdistan da Zorun Rolu, sahifa 171

Jêder 17: “…Dîktatoriya kemalîzt paşverûtiyeke siyasî û har e; li ser bingehê ketxwarina karker û gundiyan a herî paşverûyane, dijwar û şêlandina gelan a talankerane bilind dibe. Di gel ku ew hîn bi devjenge jî, em jê re dibêjin pêşnimûneyeke faşîzmê, prototîpeke faşîzmê. ”

Jêder: Kitêba Abdullah Ocalan a bi navê Kurdistan da Zorun Rolu, rûpel 182

Kaynak 17: “…Karşımıza bu biçimde çıkan kemalist diktatörlüğün, toprak ağalarından, kompradorlardan, tüccarlardan ve küçük burjuvaziden güçlü bir burjuva sınıfı yaratmayı ve güçlü bir kapitalist gelişme sağlamayı amaçladığını belirtmiştik. Çeşitli burjuva kesimlerini içinde barındırıyorsa, bu demek değildir ki, kemalist diktatörlük bir burjuva demokrasisidir; hayır o, en temel yöntemi gerici şiddet olan yağma, talan ve sömürüyle, bu kesimleri burjuvalaştırma, burjuva sınıfı haline getirme hareketidir. Kemalist diktatörlük, işçi ve köylülerin en geriçi tarzda yoğun bir sömürüsü, halkların talan edilircesine soygunu temelinde yükselen azgın bir siyasal gericiliktir. Hala tartışmalıda olsa, biz buna faşizmin bir öncülü, bir protipi diyoruz “

Kaynak: Abdullah Ocalan Kurdistan da Zorun Rolu, sahifa 182

Jêder 18: “… Ji teref cûnta faşîst ve, di qada îdeolojîyê de gelekî behsa kemalîzmê dibe û a bi rastî jî ku mirov bibêje, bi hemû gotin û tevdana xwe, Mistefa Kemal tê texlîdkirin. Cihê gotinê ye ku êdî divê kemalizm, li gel taybetmendîyên xwe ên dema me, bigihêje encama xwe ku ji bo wê heq û rewa ye. Hemû texlîd û taybetmendiyên kemalîzmê ên kevneperest, weko li dijî şoreşê, dijminatiya gel, li hemberî demokrasiyê, milîtarîst, nîjatperest û mêtinger, di roja me de, di şexsê Kenan Evrenê faşîst de bicar bûye; yanî di şexsê Atatirkê duduyan û cûnta wî a desthilatdar de, mîna karîkatorekî tam rû vedaye. Ji bo ku baştir were fam kirin, mirov dikare bala xwe bide guherînên ku li Fransayê piştî Napolyonê duduya qewumîn û li Elemanya Bismarck, derketina Hitlerî a ser hikim; heman tişt li Tirkiyê jî, bi şert û mercên cida ji kemalîzmê veketin û di şexsê Kenan Evren de dixuyin. Mîna ku li derdorê xeyaleta Mistefa Kemal piyasê dike. Şensê ku Mistefa Kemal di wê dema dîrokî de, li Tirkiyê kapîtalîzmê, hindekî bi pêş bixe, di roja me de, di şexsê Atatirkê duduyan de, tam veguheriye girêkeke kor, tam bûye xeyalet, tam ber bi qedandinê ve diçe . Kapîtalîzma tirkî û kêmasiyên civakî hîn ên wê demê, îro pûç û belav bûne. Eybên kemalîzmê ku wê demê dihatin veşartin, di roja me de, bi tu şêwe û xapandinan, nepen nabin. Rol û bandora ku kemalîzmê li civaka berê dikir, li a îro nema dikare bike, winda bûye.”

Jêder: Kitêba Abdullah Ocalan a bi navê Kurdistan da Zorun Rolu, rûpel 207

Kaynak 18: “…Faşist cunta tarafından ideolojik planda Kemalizmden çok söz edilmekte ve doğrusunu söylemek gerekirse, konuşmadan hareket tarzına kadar Mustafa Kemal karikatürize edilmektedir. Kemalizmin özelliklerinin günümüzde  layık olduğu yere varması, aradığı temele artık kavuşması söz konusudur. Kemalizmin temelinden tavana kadar bünyesinde taşıdığı gerici özellikleri, karşı devrimci ve halk düşmanı, antı demokratik, şöven ve ulusal imhacı, militarist, azgın bir sömürücü ve sömürgeci olma özellikleri, günümüzde faşist Kenan Evren şahsında, yani II. Atatürkün şahsında ve onun yönetimindeki cuntada tam bir karikatürünü bulmuştur. Daha iyi anlamak gerekiyorsa, Fransanın II.Napolyon’unun; Bismarkçılıktan doğan Almanyanın Hitlerinin bir benzerini, Türkiye de  Kemalizmden doğan Kenan Evrende değişik koşullar ve yapı hesaba katılarak görmek mümkündür. Adeta ortalıkta Mustafa Kemalın hayaleti kol gezmektedir. Mustafa kemalın o tarihi dönemde Türkiyede kapitalizmi belli oranda geliştirebilme şansı, günümüzde II.Atatütkün şahsında tam bir kördüğme, tam bir hayalete, tam bir tükenmişliğe dönüşmüş, Türk kapitalizminın ve toplumsal yapısının daha o dönemdeki zayıflıkları günümüzde tam bir çürümeye ve dağılmaya dönüşmüş; Kemalizmin o dönemde örtülebilen ayıpları günümüzde  hiçbir üslü lafla ve aldatmacayla örtülemez, Kemalizm o dönemde toplumda bulduğu etkinliğini artık günümüz toplumunda bulma hale gelmiştır.”

Kaynak: Abdullah Ocalan Kurdistan da Zorun Rolu, sahifa 207

>>>Vegere serî